In Almost Every Picture #9, Erik Kessels

.alt, d'oh - Geplaatst op 18 januari 2011

Erik Kessels heeft een obsessie met fotografie. In de docu De Kijk van Kessels zit een scene waarin de mede-oprichter van KesselsKramer zijn foto-opslag bezoekt, een gigantische ruimte waarin tienduizenden door hem verzamelde amateurfoto’s bewaard worden. Een deel van die vondsten kun jij ook bekijken dankzij de serie In Almost Every Picture. Nummer #9 is de nieuwste en bevat de pogingen van een gezin hun zwarte hond mooi op de foto  te zetten. Elke keer als ik deze foto’s zie word ik tegelijkertijd heel vrolijk en medium melancholiek.

DE KIJK VAN KESSELS STREAM JE HIER

IN ALMOST EVERY PICTURE #9 SCOOR JE HIER

Tweet Dit Knal op Facebook

Comments

  1. 1

    Het blijft dubieus. Foto’s stelen (soms zelfs zonder vermelding) van anderen en het daarna verkopen als iets wat van jezelf lijkt. En er alle credits en waardering voor krijgen.

    Het gaat om wat Kessels doet met de foto’s natuurlijk. Maar bijvoorbeeld dat boekje met die foto’s van het konijn met voorwerpen op zijn hoofd. Foto’s van een blog halen en in boekvorm gieten. Is dat kunst? (Zie: In Almost Every Picture #8)

    Begrijp me niet verkeerd, Erik Kessels was/is* een genie als creatieve geest/art director en reclamemaker. Maar dat niemand vraagtekens zet bij deze vorm van kunst maken snap ik eerlijk gezegd niet.

    *streep door wat niet van toepassing is.

  2. 2

    Spijker op zijn kop. Nu wil het toeval dat ik bezig ben met het regelen van een MiniMail, dus ik zal hem hierover aan zijn mouw trekken….

  3. 3

    dat wordt ook al een beetje aan de kaak gesteld in het interview met de maakster, door Reimer van Tuinen.
    http://www.hollanddoc.nl/kijk-luister/documentairemakers/simone-de-vries.html

  4. 4

    Doorvragen!
    Tim’s got a point.

  5. 5

    Het is natuurlijk ook de kijk van Kessels die het bijzonder maakt voor sommige in de serie ‘In almost every picture’. Voor mij in ieder geval niet meer. Ik vraag me af wat nu bijzonder en sterk is als je met #9 uitkomt en weer het zelfde ‘kunstje’ flikt. Gaat het om de kunst of het kunstje? Is het de herhaling die het sterk maakt in de fotografie? Of het verhaal achter de serie foto’s passend binnen ‘In almost every picture’…moeilijk.

    Ik zie graag weer een ander ‘fotoproject’ van Kessels en wil weer verrast worden.

  6. 6

    ach, kennelijk is er vraag naar. Dus wie is hij dan om daar niet aan te voldoen he…

  7. 7

    @Willem, tsja, dat is wel erg makkelijk, niet?

    @ Maarten Ik denk dat het draait om al die dingen die je opnoemt…

    Het concept is sterk en de eigenzinnige blik van Kessels maakt het extra bijzonder.

  8. 8

    Uiteraard is het te gek dat iemand zich met dit soort dingen bezig houdt. Foto’s die je anders nooit zou zien, worden uit privé-collecties gehaald en openbaar gemaakt. De kijk van Kessels is hierin essentieel, zonder hem geen boeken.
    Dat gezegd hebbende, kan ik me ook erg vinden in de redenering van Tim.

    Er zijn namelijk ook tal van voorbeelden die wat mij betreft weinig met Kessels’ kijk van doen hebben. Dat voorbeeld van het konijnenboek is een hele goeie. Op zo’n boek staat dan met koeienletters Erik Kessels, en van de oorspronkelijke auteur van de foto’s vind je niks. Dat stinkt. Een blog doet niet onder voor een boek. Een auteur is een auteur, en een foto is een foto.

    Ander voorbeeld zijn de fotoboeken waar het werk van tientallen fotografen in staat. Ik heb al een paar keer verhalen horen gonzen van boze fotografen die nooit zijn gevraagd voor de publicatie, nooit betaald hebben gekregen en zelfs geen credit krijgen in het boek. Nog geen eenvoudige bedankpagina kan er vanaf, en toch weer die grote naam ERIK KESSELS op de cover.

  9. 9

    Met ‘te gek’ in de eerste zin bedoel ik trouwens iets positiefs. Waanzinnig. Top. Gaaf. Niet ‘te gek voor woorden’ ofzo. Nou. Dat dus.

  10. 10

    lol

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


MyMonobrow.nl MyMonobrow.nl