De Onverstaanbare Poezie van Ultimate Warrior

d'oh - Geplaatst op 22 december 2010

Helden waren het. De overacterende mucho macho’s van de WWF uit de tijd dat Fun Factory de enige tv show was die je downloadde volgde. Best een prestatie voor mannen met een ongezonde voorliefde voor zonnebanken, creatine en outfits waarmee je Manifesto niet eens binnenkomt. Toch was dat theatrale juist wat het geniaal maakte. De gescripte rivaliteit, de fantasierijke namen van de vechters: WWF was een niet te stoppen merk.

Tegenwoordig draait het om het realisme van dat verschrikkelijke UFC waarin uitsmijters van The Cooldown het uitbeuken met spijbelende anger management cursisten. Terwijl ik toch echt meer respect heb voor al die jaren tachtig karakters die stijf stonden van de anabolen maar ondertussen wel extreem atletische moves uithaalden zonder de tegenstander echt pijn te doen. (Het schijnt trouwens dat dit onmogelijk was waardoor Hulk Hogan en zijn vrienden het zwaar te verduren hadden.)

Kom maar door, Ultimate Warrior. <3 <3 <3.

Tweet Dit Knal op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


MyMonobrow.nl MyMonobrow.nl