Boudewijn Bollmann: Komende & Gaande Man #4

.alt, goeie-gastcolumn - Geplaatst op 7 december 2009

opening

De Komende En Gaande Man is een column van fotograaf en amazing autodidact Boudewijn Bollmann over straatfotografie met zo veel mogelijk schaamteloze linkjes naar z’n eigen werk min mogelijk vaktermen. Maar waar mogelijk met humor en relativering.

Aanzichten uit Moskou
In september ging ik naar Moskou om verliefde jongeren te fotograferen. Twintig jaar geleden viel de Muur en kort daarna het communistische systeem. De twintigers van nu vormen dus de laatste generatie ‘nieuwe Russen’. Ik ben in een dansclub geweest en op de universiteit, maar ook bij jongeren thuis. Ze waren heel erg aardig en vrolijk en wilden graag op de foto. Zoenend, knuffelend of vrijend.

Dat kwam goed uit, want ik wilde per se foto’s maken die hoop en geluk uitstralen. De negen portretten van verliefde stelletjes staan nu in GUP: The Russia issue. Openbare liefde ligt niet voor het oprapen en dus heb ik heel wat uren moeten struinen door de meest mannelijke stad van het Noordelijk halfrond.

Struinen, loeren, hopen en drinken. Ik kwam veel typisch Russische taferelen tegen, die er om schreeuwden om gefotografeerd te worden. Ze passen niet direct in het verhaal van de verliefde stelletjes, maar dat maakt niet uit. Sommige momenten kun je gewoon niet laten liggen.

komendegaande1

straathonden
In Moskou zwerven duizenden straathonden. Dat geeft een gezellig straatbeeld. De meeste tijd liggen ze een beetje te luieren in de zon. Als je geluk hebt spot je een hond in de metro. Vastberaden stappen ze een wagon binnen en wachten geduldig tot de plaats van bestemming bereikt is. Dan glippen ze door ontelbaar veel mensenbenen, op zoek naar de roltrap. Want ze weten het; daar is de uitgang. De uitgang naar de stad.

vleesballen
Dit is een zak met daarin twee kilo vleesballen. Veel Russische mannen eten dit als tussendoortje op hun werk. Het zijn velletjes van deeg met daarin goedkoop vlees. Even in een pan met warm water en de maag kan flink gespekt worden. Net als bortsch (bietensoep) heb ik dit ‘gerecht’ heel vaak gegeten.

2

schedel
Hier kijk je een klaslokaal van de Lomonosov-universiteit binnen. Er werd schilderles gegeven. De leerlingen moesten de schedel zo precies mogelijk naschilderen. Van Mondriaan of Picasso had nauwelijks iemand gehoord. Ik kwam de universiteit binnen omdat ik op straat een meisje had leren kennen dat hier studeert. Bij de ingang stonden metaaldetectors en strenge bewakers. Met een smoes heeft ze me er omheen geleid.

cafetaria
Deze foto heb ik geschoten in een cafetaria. Die zat weggestopt in een enorme tempel. Van buiten overweldigend mooi, met zuilen en gouden versiersels. Van binnen rot en volgestouwd met kleine winkeltjes waar je goedkope telefoons, pruiken en lelijke nepkunst kon kopen. Van ellende ben ik toen maar stevig aan de kruik gegaan en raakte aan de praat met de eigenaar van de cafetaria. Als lunch gebruikten we elk twee enorme borden bleke aardappelpuree. Ik heb nog nooit zo gulzig gegeten.

Tweet Dit Knal op Facebook

Comments

  1. 1

    goeie shit, mooie verhalen

  2. 2

    Ja jongen, die Boudewijn komt er wel. Aardig en goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


MyMonobrow.nl MyMonobrow.nl