Waar jonge mannen rond het begin van onze jaartelling hun moed konden bewijzen door de voorhuid van een levende buffel af te snijden en vervolgens aan te bieden aan het mooiste meisje van de grot, had ik het als gamend pubergastje makkelijker. Op het eerste gezicht dan.
De arcade hal anno 1992. Een mythische plek waar reputaties gemaakt en gekraakt werden. Hoe donkerder en groezeliger de locatie, hoe beter. Het was een spot waar de mogelijkheden en kracht van videogames getoond werden in al hun overdonderende, lawaaierige maar vooral betoverende intensiteit. Een ervaring die je nergens anders vond.
Het (grafische) kwaliteitsverschil tussen games op je home console en die van arcade-machines was eind jaren tachtig, begin negentig namelijk gigantisch. Wat thuis ook niet zo snel gebeurde: nieuwe titels werden kapotgespeeld door locals, maar konden ook rekenen op een grote groep omstanders die niets anders deed dan toekijken.
NBA Jam was zo’n crowd puller. Ik word helemaal para brodder als ik er weer aan terugdenk. Dat spel was zoveel meer dan een videogame waarin basketbalspelers uit de NBA de hoofdrol hebben.
Het feit dat je met Bill & Hillary Clinton kon spelen, de levels uit Mortal Kombat die als achtergrond dienden om tegen te basketballen, het artwork, de slicke presentatie inclusief commentaar van de sportverslaggever (what a brick!), Shaquille O’neall die eiste dat er een arcade machine meereisde tijdens uitwedstrijden van zijn Orlando Magic… Oh en natuurlijk de dunks. Compleet over de top (dat werd pijnlijk duidelijk tijdens het naspelen van de moves op het plaatselijke b-ball veldje). Bliss & pure zeitgeist.
Electronic Arts heeft besloten om deze franchise nieuw leven in te alley oopen en komt met NBA JAM 2010.
Natuurlijk kan een nieuwe editie niet tippen aan het origineel. Andere tijden enzo. Het is lastig om dat epische arcade hal-gevoel op te roepen in je comfortabele huiskamer, met je beste, buikje ontwikkelende vrienden die al snackend van een familiepak Nibb its zeuren over de mood swings van hun zwangere vriendinnen.
Maar genoeg hierover. Dit is nu. Dit is ook gaaf.
©