Ok. Ik mag dan wel stoked zijn dat de trailer van Rodriguez’ Predators zo veelbelovend is (Laurence Fishburne en die gast uit The Shield for the win!) maar uiteindelijk zijn het de films van bijvoorbeeld Spike Lee en Wes Anderson die me helpen herinneren waarom het leven mooi is.

/neemt trekje van pijp en trekt corduroy broekspijp recht

De cinema van Wes Anderson laat het bestaan in al zijn emotionele knulligheid en schoonheid zien. Familieleden die elkaar niet begrijpen, geliefden met stukken gewapend beton voor het hoofd en vaderfiguren die dit tegen wil en dank geworden zijn; het omniversum van Wes Anderson is vaak absurdistisch en theatraal, maar uiteindelijk heel herkenbaar.

Ach wat zit ik toch ook een potje interessant te bazelen. Als ik een Wes Anderson flick gezien heb wil ik kinderen maken, me klemzuipen en een verse pasta pesto op een bedje van rucola voor al mijn vrienden bereiden. Tegelijkertijd.

Weet je wat ook zo geweldig is aan zijn films? De muziek. Holy crap wat heeft die man smaak. Van Bottle Rocket, Rushmore, The Royal Tenenbaums, The Life Aquatic With Steve Zissou tot The Darjeeling Limited: hij zorgt altijd dat de liedjes (al dan niet speciaal gecomponeerd door ex-Devo zanger Mark Mothersbaugh) een scène echt versterken. Enjoy the show…

Rushmore – I Am Waiting (Rolling Stones)

The Royal Tenenbaums – These Days (Nico)

Life Aquatic With Steve Zissou – Search & Destroy (The Stooges)

Tweet Dit