Archive for the ‘random’ Category
Ik at vroeger drie bakken yoghurt met Kellog’s Smacks per dag. Wist je dat je pies hier naar gaat stinken, net zoals met asperges? Vies jongen, not to do.
Ook vies zijn deze verpakkingen van Amerikaanse cereals. Pop art ftw!
Tis eigenlijk simpel: je gaat naar New York en scoort twee vintage oorbellensetjes (wel vintage, niet gedragen. No Smetvrees!) van een onbekende ontwerper uit de jaren zestig. Dan is het een kwestie van op bed liggen en wachten.
Na een paar pijnlijke operaties en reanimaties is het dan toch gebeurd: Nike Air Jordan is overleden. Het was een trouwe vriend voor velen. Iemand waarop je altijd kon rekenen. Z’n immer verrassende looks, z’n gevoel voor detail: we zullen het allemaal missen.
Goed, de laatste jaren ging het bergafwaarts met z’n gezondheid. Ook omringde hij zich met dubieuze raadgevers, waardoor een groot gedeelte van z’n onafhankelijke geest verloren ging. Toch zal hij altijd in onze herinnering blijven als de classic der classics.
Mocht u persoonlijk afscheid willen nemen, in de comments sectie van deze posting bevindt zich het condoleance register
Air Jordan ligt opgebaard op deze plek:
MonoBrow:
altijd met z’n neus tussen de plakkerige billen van cutting edge street fashion.
(En daarbij poserend alsof hij last van harde keutels heeft. No offense stoma- dragers!)
Je houdt wel van die Do’s & Don’t toch? Moet je voor de grap eens kijken wat de originator tegenwoordig uitspookt:
EDIT: collega Jurgen moest aan deze gast denken:
Eigenlijk best jammer dat je geen romans leest. Daardoor mis je niet alleen verhalen die je leven mooier maken. De shitload aan soms instant classic cover-ontwerpen krijg je ook niet te zien.
Ik ben laatst weer begonnen aan de Tandeloze Tijd van Adri ‘Ik heb last van aften, misschien moet ik wat meer fruit eten’ van der Heijden.
Dat is mooi jongen. Een groots verhaal over leven in de breedte: alles eruit halen wat erin zit tot je stuk gaat. En die covers vind ik toevallig ook supernice.
Je scoort de boeken hier, maar helaas niet de druk die ik heb. (En pas op voor z’n recentere werk, dat is echt onleesbaar.)
In wat nu al één van de meest legendarische MonoBrow-weekenden van de afgelopen twee jaar genoemd mag worden, was er ook tijd voor scherpte. Zo liep ik tijdens de Dutch Courage Tour eindelijk tegen dat confetti Malkovich shirt aan:
droeg een friend die exclusieve Rafael Rozendaal print:
rockte een gosert tijdens Justice in Paradiso die goeie Nike Air grap:
En was Durkl ook van de partij:
Plus Huge van Malkovich kreeg zonder al te veel moeite de Best Broek In De Melkweg Award uitgereikt door een uitzinnige fan:
Goeie stijl. Goeie tijden.
Misschien niet zo gepast, maar ik kan er niks aan doen dat ik vuurwapens gaaf vind. ‘n Merk als Rogue Status snapt dat ook en flirt er harder mee dan een single tijdens een avondje speeddaten. Wat dan weer een lastige oneliner is om te gebruiken als bruggetje naar
DE TOFSTE DINGEN MET GUNS ERIN:
1.
Guns Don’t Kill
Docu van VPRO-pappie Wim Schepens over de obsessie die Amerikanen met wapens hebben.
2.
Delfs Blauwe Uzi
Van pop art gast Charles Krafft.
3.
Schietsport vereniging Qua Libra
Biertje erbij en doorladen die handel.
4.
John Woo
Hij maakt al jaren geen mooie dingen meer. Maar John Woo is wel de man die Met Twee Pistolen In Je Hand In Slow Motion Op Boeven Knallen Ziet Er Goed Uit Op Het Witte Doek, heeft geperfectioneerd.
5.
Call of Duty 4
Het blijft bizar dat het leuk is om poppetjes neer te knallen op een spelcomputer. Maar terrring, als het er zo realistisch en spectaculair uitziet zoals in deze game, dan is het echt té gers.
6.
Wapens van Lego
En allemaal echte stukkies.
Zelfs de grootste, het straathoudende macho’s pikken het dat hun vrienden modebewuster zijn dan hun blauwe eyeliner smerende vriendinnen.
Sneakers in clownkleuren, t-shirts met moeilijke typografie, sieraden en andere accesoires waar Boy George voor zou bedanken: shoppen voor je vriend is het nieuwe verplicht shoppen met je vriendin.
Er is maar één fashionding dat gevoelig ligt. De man bag aka he purse.
Ten eerste: wat moet je als jongen met zoveel ruimte? Je hebt toch alleen een portemonnee en een telefoon bij je?
Niet dus. Want wat ben je zonder je mp3-speler, Nintendo DS, allergiepuffers, tandenstokers, een roman, de laatste issue van Tokion, een paar handschoenen, kauwgom, markers en je Canon Ixus 75?
Right. Volgende probleem, waar stop je dat in? Want met een ambachtelijk leren geval met gesp word je een Duitse leraar. En een designding met ronde hoeken is weer té ‘kijk mij eens bij een slecht presterend architectenbureau werken’.
Je kunt natuurlijk als ironisch statement met een Tip de Bruin zakje tegen je rug geplakt over straat gaan, maar die touwtjes snijen in je schouders. Nee, dan maar een gewone backpack. Alleen wel eentje zonder die Scheve Cap Ben Down Met Rap Weetje-uitstraling.
Ik zit zelf aan deze exemplaren te denken:
Eastpak x Raf Simmons
(Die witte dan, wel te groot maar toch.)
Rebirth
(Rond de driehonderd euro)
Het is op zeker zeventien jaar geleden dat MonoBrow en Djeek samen op de fiets naar Assen tuften, om in dat troosteloze shitstadje Sex Packets te scoren. Als je denkt dat daarmee condooms ofzo bedoeld worden, dan ben je te jong om de release van Digital Underground’s meesterlijke meesterwerk te hebben meegemaakt (met 2Pac, voordat ‘ie op r&b-beats over z’n moeder ging whinen). Helemaal niet erg.
Want dan moet je jezelf nog steeds trakteren op Check The Technique van Brian Coleman. Hierin lees je hoe een stuk of dertig van die klassieke rap albums tot stand zijn gekomen. Straight uit de monden van die gasten zelf! Omdat de rappers die aan het woord komen zo’n beetje allemaal niet meer in de biz zitten, of geen verplichtingen meer met hun toenmalige labels hebben, kunnen ze heel openhartig zijn. En kom je dit soort coole shit te weten:
- Sex Packets is gemaakt onder invloed van XTC en paddo’s!
- A Tribe Called Quest had een pro-gay nummer gemaakt, maar de platenmaatschappij vond het slecht voor hun imago!
- Parrish van EPMD liet een carrière als wide receiver lopen om te rappen!
- De beats van EPMD waren zo langzaam omdat Erick Sermon het anders niet kon inrappen met zijn lisp!
- Bushwick Bill van Geto Boys had oorspronkelijk de rol van danser!
Kijk nu eens tussen je dijen door naar de zitting van je stoel. Zie je een donkere vlek ontstaan? En voelt het een beetje warm? Heel goed. Dan moet je nu dat boek bestellen of je rent naar The American Book Center op het Spui. Maar dan eerst even een schone onderbroek aantrekken.
En vanavond niet vergeten: die Nike SB film première in Het Ketelhuis. Hoe laat? Geen idee.
©
