Archive for the ‘play’ Category
Woah. Die Patrick Louwerse toch. Ik vraag me af of zijn docenten van st. Joost in Breda, waar hij afstudeerde, begrijpen waar hij mee bezig is. Geen zorgen Patrick, dan laat je ze toch gewoon zien dat je ook leuke clipjes kunt maken zoals die van Go Back To The Zoo? Vermaak je de lezers van MonoBrow ondertussen met jouw visie op de belangrijke dingen van het leven zoals daar zijn action figures en monsters, grove dieren, felgekleurde wapens en diorama’s. Toppertime.
Living the dream totally depends on what kind of dreamer you are. If you hope that one day you will be a good accountant and have a lot of other good accountants working for you, you probably don’t understand what Mike Ross is all about. See, he loves to play a little game called Street Fighter IV. And gets payed for it.
What happens when you take a date home for the first time and she sees these big, boldly colored sticks full of buttons and printed with cartoon characters on the sofa?
“This actually happened before and I did the first thing that felt natural to me. I replied with what those? That ain’t mine! never seen those things in my life! Haha but no, I did say oh…uh…yeah I don’t do that stuff anymore. I can’t expose myself for who I truly am! Can ya blame me?”
Who doesn’t understand what you are doing?
“Anyone and everyone who isn’t doing what we’re doing in this scene. I don’t expect people, at least Americans to understand it. In this country playing video games is viewed as the nerdiest thing ever. But don’t get me wrong I’m not gonna defend it and say it isn’t haha.”
How many hours per day do you train?
“Well when a tournament is coming up I try to play for an hour a day. When nothing is going on I can go days without playing the game.”
Of all the games you can play fanatically, why SF?
“I used to play Marvel vs capcom 2 fanatically, then the scene died. I played DOTA, not fanatically, but religiously! I loved DOTA more than any other game I’ve played. Something about that 5v5 team element drew me to the game. So right now I’m playing SF4 cause it’s both FUN and POPULAR. Even though StarCraft 2 is real popular, it doesn’t deliver the same level of fun as SF4 for me.”
SF is a cultural phenomenon. Why is this?
“I think SF is so popular because everyone knows what SF is. We all remember seeing Ryu, Ken, Guile from the ol’ arcade days and now we see those same characters we grew up with rendered in these amazing 3D graphics. It will naturally draw us to play this game. Also, Capcom has done a great job promoting the game, we’ve never seen this kind of promotion for any other fighting game.”
What do you experience when playing this game. What do you like about it that makes you play it the way you do?
“I experience a tingling sensation in my…fingertips.”
Hehe
“I love sitting down and getting ready to face an opponent to try and figure out how the player is going to play. Once the match begins, this is where the dance begins, each player is doing moves to feel the other player out. Winning is more then about just beating them in the game, it’s about outplaying them mentally and showing you were more prepared then they were. It’s a great feeling to win. It’s a nightmare to lose. Nothing worse then having the same nightmare over and over again!”
I have a feeling the fighting game community is different from other video game scenes. More social, less nerdy.
“Correct! For some reason Street Fighter tends to attract a different calibur of males and females. It attracts REAL people. I’m not saying that people that WoW aren’t REAL…but…you get what I’m saying.”
Yes. So about playing games on a professional level: do you fear the day your reflexes will deteriorate?
“Yes I do. That’s something I won’t be able to handle. But most likely I’ll take the professional athlete route and only play with people in my calibur (the senior citizen league) or I’ll just pick up golf.”
With athletes often ending up working for their former team one way or the other, do you have an ambition to be involved in the videogame industry after your pro career?
“Well I still don’t see myself as having a Pro Career because all I’m doing is just playing the game like everyone else. I’m not signed to any team or company, I’m just doing whatever I want, whenever I want. However, I know I’ll always be around the industry somehow someway.”
Seems like a nice guy right? Want to know more about him and his Street Fighting adventures? Keep an eye out for Focus a documentary by Steve Hwang about Mike Ross. It should be out early next year according to Mike’s Twitter feed.
Ik vraag me af of de zanger van Queen deze Vanmoof tof had gevonden. De subtiele kleuren en sobere vorm passen niet echt bij iemand met een snor waar konijntjes spontaan door brandende hoepels van gaan springen.
Anyhoo.
Mocht je het nog niet weten: Blend redesign chief Joachim Baan is verantwoordelijk voor de styling van deze Vanmoof. Ik kan me voorstellen dat hij van te voren niet gedacht had dat zijn tijdschriftontwerp ook goed voor een fiets zou uitpakken.
Ik ben zelf iets minder tevreden over de dikte van de banden (te eh, dik) en die carbon(?) trappers, dat is veel te modern in vergelijking met de rest van het ontwerp. Ook de kettingkast had wat mij betreft wel recht gemogen.
Als jij hier minder moeite mee hebt, je koopt de Vanmoof fiets online bij de fietsenmakers zelf of binnenkort in de Blend store.
Een digitale derby, een psychologische pixelstrijd waarin twee vijanden virtueel karaktermoord plegen, één level tegelijk. Er staat dan ook een hoop op het spel bij het gevecht om het wereldkampioenschap Donkey Kong. Dit is vastgelegd in de prachtige docu The King Of Kong uit 2007. Maar sindsdien is er een hoop gebeurd.
Billy Mitchell (voorste rij, tweede van rechts, hangsnor) en Steve Wiebe zijn nu al een paar jaar verwikkeld in een Steel-de-beker-strijd waar Theo Maassen jaloers op is.
Billy Mitchell staat voor alles wat ik aan Amerikanen haat: arrogantie, zelfoverschatting, overdreven competitief en een natuurlijk soort douche baggery. Zijn uitdager Steve Wiebe daarentegen is een sympathieke leraar, vader en echtgenoot die toevallig een arcadekast van Donkey Kong jr. in zijn garage heeft staan.
Twin Galaxies is de organisatie die wereldrecords voor videogames bijhoudt. Ze doen dit voor retrospellen als Pac-Man maar ook voor Halo. Je kunt een record breken door mee te doen aan toernooien die door arcadehallen worden georganiseerd of door je prestatie op te nemen en in te sturen.
Twin Galaxies heeft een opname van Steve ontvangen en bevestigd dat het record voor de derde keer dit jaar is verbroken. Wiebe mag zichzelf wederom wereldkampioen Donkey Kong noemen dankzij een score van 1,064,500 punten. Nu jij weer.
Je zou bijna terugverlangen naar deze tijd. Een periode waarin alles een stuk langzamer leek te gaan dan nu. Dus ook de mooie dingen. Jim Henson was een bijzonder mens dat samen met zijn team (Creature Shop) edutainment maakte van een hogere orde. (Ik heb lang gedacht dat KRS-One de bedenker was van dit woord, maar ik ben dan ook iemand die lang dacht dat <insert random dommigheid>.)
Jim Henson heeft Grover, Bert & Ernie, de Grote Hoop, Miss Piggy en de Zweedse Kok niet in het leven geroepen om een speelgoedlijn of Happy Meal te verkopen. Het enige wat hij wilde was zijn publiek laten zien wat het is om een goed mens te zijn. Zonder wijzend vingertje, maar met geweldige karakters en veel humor & liefde kwamen de mooie en pijnlijke dingen uit het leven aan bod. Onvergetelijk. Ik hoop voor je, dat je net zoals ik hiermee bent opgegroeid.
Het wordt een klassieke week. Zoveel is zeker. Al was het maar omdat je veel lol gaat hebben met het bemachtigen van videogames, muziek, kunst en andere merch die de komende zeven dagen uitkomt, net is uitgekomen of gewoon door mij voor jou geselecteerd is. Dus rijd je onopvallende huurbak naar een verlaten parkeerterrein, neem je Russische reiswoordenboek en koffertje met geld mee en maak die deal.
Halo: Reach is een shooter die morgen exclusief op Xbox 360 uitkomt. En de laatste Halo game die gemaakt zal worden door Bungie, de oorspronkelijke bedenkers en ontwikkelaars van dit spel. Voor het verhaal hoef je deze knaller niet te kopen. Wel voor de prachtige locaties en wapens, en multiplayer lol. Mocht je schatje het maar niets vinden dat je soldaatje speelt en Irakezen neerschiet in games als Call Of Duty, dan is dit een goed compromis; in Halo: Reach knal je alleen aliens naar de eeuwige Tron-velden.
————————-
Das Racist:
Rappers met een education. En dan heb ik het niet over de leden van Mobb Deep, die heel thug doen maar gewoon een kunstopleiding gevolgd hebben. Nope, Das Racist doen zich niet anders voor dan ze zijn: gevatte Brooklynites die vrolijke hip hop maken vol verwijzingen naar dingen die ik niet ken maar waarvan ik vermoed dat ze heel gevat en slim zijn. Gelukkig is de muziek fris. Je downloadt hun nieuwe mixtape Sit Down, Man vanaf woensdag via Mad Decent of Das Racist’s eigen label Greedhead.
————————-
Bob Burnquist’s 900 fakie to fakie
Niet echt iets om in huis te halen, maar wel om een paar keer te replayen: 90′s skateboarder laat zien dat hij nog steeds meetelt en landt als eerste een 900 fakie to fakie. Mocht je dit niets zeggen, dan hier een vergelijking: het is alsof je buurmeisje van tien opeens een looping maakt met zo’n irritant neppig waveboard. Uit stand. Indrukwekkend dus.
————————-
Vintage steel Rolex Oysterquartz
Even geen G-shocks vandaag. Deze tweedehands Oysterquartz past een stuk beter bij m’n nieuwe outfit.
————————-
Wanneer je als schrijver de cover van Time magazine haalt doe je het goed. Dit gebeurde namelijk voor het laatst zo’n tien jaar geleden toen Stephen King zijn (in bepaalde kringen niet onknap bevonden) tronie in kiosken terugzag. Jonathan Franzen dus. Schrijver van Great American Novels waarin de Amerikaanse (en daarom ook een beetje onze) tijdsgeest prachtig wordt verwoord.
————————-
Ik interviewde Le Merde (Mike Kelly) ooit. De beste man is een toy-maker en kunstenaar. En heeft nu een webshop sale. Dat betekent betaalbare shirts, poppetjes en ander moois om je Leen Bakker-interieur mee op te vrolijken. Doe hem de groetjes.
————————-
(Mooi artwork, niet? Hier vind je nog meer aquarelletjes die het ongetwijfeld goed doen tijdens de workshop Je Persoonlijkheid In Een Penseelstreek van het Protestantse buurtcentrum.)
Boris Postma is de next kid. Een mannelijke Chloë Sevigny, maar dan zonder de lome oogopslag en designertassenobsessie. Gelukkig heeft hij een talent om het eindeloos nippen aan gesponsorde drankjes op de juiste feestjes te compenseren. De man maakt foto’s. En die worden steeds mooier. Daarnaast deelt hij met MonoBrow een bescheiden obsessie met speelgoed uit de jaren tachtig en negentig. Zoals Mighty Max van Mattel. She’s all yours Boris…
De Mighty Max speeldgoedlijn bevat alles wat de gemiddelde Monobrow lezer cool vindt. Slijm, monsters, bloed, gefreakte wetenschappers, spinnen, kastelen, een tekenfilmserie en ga zo maar door.
Het verhaal is flinterdun, maar heerlijk ’90′s: Max krijgt een bijzondere pet van zijn vader. Zodra hij hem schuin op zijn hoofd zet komt hij terecht in de Horror Zone, van waaruit uiteraard ontsnapt dient te worden.
Deze serie kwam in 1992 op de markt en is de op jongens gerichte variant van Polly Pocket, mierzoete meisjesmeuk die je nog kent van je nichtje. Mighty Max speelgoed bestaat daarentegen uit een klein doosje in de vorm van een gruwelijk wezen, met hierin een ontzettend gedetailleerde speelwereld. Inclusief los Max-figuur, verschillende monsters en een eindbaas.
Er zijn verschillende varianten, maar de twee hoofdlijnen waren de grotere Doom Zones en de zakformaat Horror Heads. Allemaal met hun eigen thema dat vaak gebaseerd was op klassieke figuren uit horror- en science fiction-films.
Wat me opviel toen ik de foto’s van de speeldoosjes terugzag, is dat de vormgeving in stijl is met ander speelgoed uit die tijd zoals Madballs. Ik kan me voorstellen dat mijn ouders wel eens een wenkbrauw opgetrokken hebben bij het zien van deze dingen. Zombies met maden, lijken met messen door het hoofd, opgedroogde bloedplassen en hier en daar een gemarteld mens dat in het interieur is verwerkt.
Inmiddels mag dit soort speelgoed niet meer gemaakt worden in verband met nieuwe regelgeving op het gebied van kleine onderdelen in speelgoed. Dat zorgt ervoor dat Mighty Max speelgoed schaars is. Als je ze nog hebt liggen, wees er zuinig op…
Er een beetje uitgesproken bijlopen is niet zo moeilijk. Maar richt jouw smaakvolle blik zich ook op je interieur? En ben je in staat om esthetisch verantwoord voor de dag te komen als je schoonmoeder onaangekondigd voor de deur staat? Of val je als Norse Projects- en Velour-dragende Fantastic Man door de mand met je Ikea-servies en grenen computermeubel?
Ik ben een twijfelgeval. En daarom des te blijer met deze vangst: een setje bewerkte glazen, inclusief karaf, van mijn oma. We hebben het hier over spul van minimaal vijftig jaar oud dat mijn stijlstatus op zijn minst met een Ik vind dit leuk‘je of dertig opwaardeert. You like?
Er is op 11 & 12 september weer een IJ-hallen sessie op het NDSM-terrein. Mocht je zin hebben om zelf op jacht te gaan.
Misschien komt het door de Amsterdam Pride banieren die in de stad hangen. Of het ligt aan de ultradomme tweets van een homofobe rapper. Maar ik ben toch niet de enige die een zekere man x man-vibe voelt bij het zien van deze vintage SNK vechtgame karakters? En dan eerder wat hete stroke actie in plaats van keiharde Shoryukens.
Frunnik Fight!
Lego prikkelde de fantasie van een generatie. Pixar doet dit ook, zij het op een andere manier aangezien het passief kijken naar een animatiefilm niet bepaald even stimulerend is als het bouwen van je eigen blokkerige wereld. Maar goed, Buzz Lightyear is nog altijd een beter rolmodel dan Son Goku.
Toch is het jammer dat Lego vaak wat krampachtig probeert mee te hosselen met het tuig op de Playmobielstraathoek. Bij veel samenwerkingen met andere IP‘s lijkt het alsof ze hun abstracte roots verloochenen. (Wat weer de schuld is van clubs als Pixar die kant-en-klare fantasieën opdienen waar de kids als Justin Bieber bakvissen voor vallen.)
Nu moet dit geen zure, in nostalgie gedoopte posting worden over het gebrek aan inlevingsvermogen van de Jeugd van Tegenwoordig en cynische speelgoedmakers die hier makkelijk op inspelen. Ik
/ziet Lego Toy Story 3 Pizza Planet Truck Rescue voorbijkomen.
Eh. Ja. Een pickup, met een gun voor Rex en pizzaschiet-functionaliteit. Iemand, help me.
©