S.T.O.K.E.D.

Hij is een heerschap dat echt heel goed is in Super Street Fighter IV. Dat heb je kunnen lezen in het interview met Mike Ross op MonoBrow. In die posting vind je alleen niet bovenstaande trailer, waarin alles zit wat je nodig hebt om je yoga -flame!-itch te krabben: een trotse vader, baard rockende hipster in geblokte flannels en een meisje in een strak rokje. Whut? Oh gewoon, alleen maar een documentaire over een videogamereeks die net zo verankerd is in de populaire cultuur als Super Mario. Niet iets wat je moet zien ofzo. Voorjaar 2011 chief. SHORYUKEN!

Mijn leven wordt op dit moment gedomineerd door een zoektocht. Maar niet naar zingeving of innerlijke rust. Vergeet dat. Wat ik wil hebben is de perfecte steak. Van plastic, niet groter dan drie vierkante centimeter. Wat je hierboven dan ook ziet is geen illustratie uit een cateringbrochure van twintig jaar oud.

Je kijkt naar de producten van Re-Ment (wat voor het lekker tegen het Engrish aanschurende reform the entertainment staat). Dit zijn miniatuurversies van (voornamelijk Japans) eten en bijbehorend kookgerei als rijstkokers, wijnkoelers en wafelijzers.

Hoe gruwelijk is dit? Ik bedoel, ze hebben zelfs een medicijnkast-setje en een lopend buffet rechtstreeks uit een van der Valk! Ze verkleinen werkelijk alles. Gelukkig voor jou verkopen ze ook gelicenseerd spul van Toy Story en een culinaire reeks met de Europese keuken. Vooral de Duitse braadworsten vind ik smakelijk. Echte fans vinden het jammer dat Re-Ment tegenwoordig ook op een grotere schaal producten eh, verkleint, maar voor een beginner als ikzelf maakt dit niets uit. eBay is mijn vriend en daar vind je genoeg minimini spul.

Re-Ment Op eBay

Sexy vloerbedekking en een machine waar Jonathan Ive niks aan zou veranderen: de EBM is hier.

Vanaf donderdagmiddag kun je bij je favoriete leverancier van dubieuze Japanse Manga, Sarah Palin autobiografieën en obscure kunstboeken ook terecht voor on demand printing. Het American Book Center heeft een Europese primeur met de Espresso Book machine. Deze printer op steroïden drukt namelijk ter plekke je favoriete roman of wat dan ook af. In vijf minuten. Dit betekent dat je nooit meer drie weken op een (dure) bestelling hoeft te wachten.

Nadeel? Ik ben een sucker voor speciale drukken en gek op afwijkende papiersoorten en covers. Het lijkt me onmogelijk voor dit apparaat om designachtige toeters en bellen aan het drukproces toe te voegen. Maar toch. Stoked. Je vindt de Espresso Book Machine op de eerste verdieping.

Ga je lekker? Je bent vast druk met een geniaal geïntegreerd campagneconcept voor een internationale klant. En die recommendation van een Nobelprijswinnende CEO heb je natuurlijk gelijk gedeeld met de tweeduizend andere succesvolle kunstenaars, app-ontwerpers en dj’s in je Facebooknetwerk die het ook zo druk hebben met de hele dag laten weten hoe succesvol ze zijn. Gewoon doorgaan. Blader ik ondertussen even in het echte leven dat LOSER heet.

MonoFriend Anneloes van Gaalen tipte me over het door haarzelf en Willemijn van Herwijnen gecureerde boekwerkje LOSER. Hierin wordt duidelijk dat onze eigenaardige drang om 24 uur per dag succesvol te zijn een inspirerende keerzijde heeft. Het boek bevat namelijk beelden, ontwerpen en kunstwerken van meer dan 60 creatieven (denk Erwin Olaf, Stefan Sagmeister, Silvia B., Atypyk, Tjep, Hanna Hedman en Simon Wald-Lasowski) die hun major fuck-ups tonen. Ter vermaak, inspiratie, herkenning of verwerking.

Of je jezelf nu dagelijks herkent in de updates op FAIL blog of juist een beetje moe wordt van al die interviewaanvragen door The Economist, dit vind je vast goed nieuws:

MONOBROW GEEFT 3 EXEMPLAREN WEG
(Mail me een anecdote met hierin een grote persoonlijke FAIL en ik doe mijn best voor je.)

Locatie: Amsterdam Convention Factory
Tijd: rond 22.00 uur.
Foto: Boudewijn Bollmann.

Een overzichtswerkje met hierin alle Star Wars Lego tot nu toe was maandenlang een best seller op de New York Times boekenlijst. Deze nieuwe, Nederlandse vertaling verdient dan ook een plekje naast je Twin Peaks reisgids en Sega artwork paperbacks. Het voordeel van al deze pagina’s, gevuld met hoekige At-At’s en blokkerige Obi-Wan’s? Bij mij neemt het de drang tot verzamelen in één klap weg. Als ik toch de eBay urge voel opkomen hoef ik alleen maar het Lego-boek erbij te pakken en ik blijf uit de buurt van de Paypal button.

Daar heeft Ramon Boerman wat meer moeite mee. De beste man is fanatieke Lego- jager / verzamelaar: “Ik heb zeker 240-275 sets en daarnaast ook heel veel Lego-spullen zoals banners, boeken, spellen, displays en kleding.”

Wat voor Legofan ben jij: behoor jij tot de We Maken Alles Na In Lego-scene of gaat het je alleen om het verzamelen van bestaande sets?
“Er zijn twee types LEGO fanaten. Bouwers en verzamelaars. Ik behoor tot de laatste groep. Alles wat maar het merk LEGO draagt heeft mijn interesse, alhoewel ik me wel probeer te beperken tot het thema LEGO City, speciale modellen en daarnaast alles wat het LEGO merk draagt zoals, horloges, boeken, spellen, bekers, kleding etc.”

Hoeveel Lego heb je inmiddels en wat is de waarde?
“Dat is een lastige vraag. Ik heb diverse vitrinekasten vol en een zolderverdieping met allerlei spullen en sets. Eigenlijk heb ik niet genoeg ruimte om het allemaal goed neer te zetten. LEGO neemt veel ruimte in als je het zoals ik in elkaar zet. Dat is toch het leukst. De waarde, geen idee. Misschien maar beter ook. Er gaat veel geld zitten in deze hobby.”

Wat geef je per maand uit aan Lego?
“Gemiddeld wel honderd euro. Maar het gaat met pieken en dalen, afhankelijk van wat er uitgebracht wordt en wat ik vind op internet.”

Vraag je je nooit af of je doorslaat?
“Ja dat vraag ik me wel eens af. Veel mensen vinden het gek dat je LEGO leuk vind, dat is toch voor kinderen zeggen ze dan. Maar als ik wat meer vertel over de geschiedenis en de verzameling laat zien, dan snappen ze beter dat LEGO verzamelen meer inhoudt dan alleen de doosjes in de speelgoedwinkel. Dan is er meer begrip.”

Ok dan
“De slaapkamer staat vol met LEGO spullen en zelfs beneden staat een grote LEGO raket, een winkel model. Maar zolang ik en mijn vrouw het nog leuk vinden is het prima.”

Aha, dus je vrouw heeft geen problemen met je Legoliefde.
“Ik heb een vrouw en twee kinderen. Mijn vrouw verzamelt tollen, dus ze begrijpt heel goed dat iemand helemaal op kan gaan in het verzamelen. Ze vindt het ook erg leuk dat ik een grote passie heb voor LEGO en zoekt regelmatig (misschien wel fanatieker dan ik) Marktplaats af naar LEGO-spullen. De raket die in de huiskamer staat heeft zij gekocht… De kinderen vinden LEGO ook heel leuk, maar weten heel goed waar ze wel en niet aan mogen komen. Ze merken dat het heel belangrijk is voor me en zijn er heel voorzichtig mee.”

Heb je ooit op het punt gestaan alles de deur uit te doen?
“Ja. Wel vaker dan eens. Zoals gezegt de ruimte is beperkt, en het is niet meer mogelijk om alles netjes neer te zetten. Het kost veel tijd en geld…. en soms wil je af van de moeite, maar als je dan weer iets leuks of moois ziet,dan wil je het toch wel weer hebben! Ik ben inmiddels wel wat meer aan het specialiseren. Veel LEGO Technic verkoop ik nu, om plaats te maken voor LEGO artikelen.”

Op welk item ben je het meest trots?
“Het meest trots ben ik op een groot model van een LEGO minifig. Een unieke set die ooit via internet te koop was. De doos was gedrukt in zwart wit. Dit model is nog opgebouwd uit ‘ouderwetse’ rechte LEGO blokjes.”

Voor welk stuk Lego heb je het meest betaald?
“Het duurste model wat ik in mijn verzameling heb, is een windturbine ontworpen voor de firma Vestas en uitgegeven aan het personeel van dit bedrijf. Doordat de oplage klein is, neemt de prijs toe. Ik heb voor dit model 375 euro betaald.”

Woah. Die Patrick Louwerse toch. Ik vraag me af of zijn docenten van st. Joost in Breda, waar hij afstudeerde, begrijpen waar hij mee bezig is. Geen zorgen Patrick, dan laat je ze toch gewoon zien dat je ook leuke clipjes kunt maken zoals die van Go Back To The Zoo? Vermaak je de lezers van MonoBrow ondertussen met jouw visie op de belangrijke dingen van het leven zoals daar zijn action figures en monsters, grove dieren, felgekleurde wapens en diorama’s. Toppertime.

Living the dream totally depends on what kind of dreamer you are. If you hope that one day you will be a good accountant and have a lot of other good accountants working for you, you probably don’t understand what Mike Ross is all about. See, he loves to play a little game called Street Fighter IV. And gets payed for it.

What happens when you take a date home for the first time and she sees these big, boldly colored sticks full of buttons and printed with cartoon characters on the sofa?
“This actually happened before and I did the first thing that felt natural to me. I replied with what those? That ain’t mine! never seen those things in my life! Haha but no, I did say oh…uh…yeah I don’t do that stuff anymore. I can’t expose myself for who I truly am! Can ya blame me?”

Who doesn’t understand what you are doing?
“Anyone and everyone who isn’t doing what we’re doing in this scene. I don’t expect people, at least Americans to understand it. In this country playing video games is viewed as the nerdiest thing ever. But don’t get me wrong I’m not gonna defend it and say it isn’t haha.”

How many hours per day do you train?
“Well when a tournament is coming up I try to play for an hour a day. When nothing is going on I can go days without playing the game.”

Of all the games you can play fanatically, why SF?
“I used to play Marvel vs capcom 2 fanatically, then the scene died. I played DOTA, not fanatically, but religiously! I loved DOTA more than any other game I’ve played. Something about that 5v5 team element drew me to the game. So right now I’m playing SF4 cause it’s both FUN and POPULAR. Even though StarCraft 2 is real popular, it doesn’t deliver the same level of fun as SF4 for me.”

SF is a cultural phenomenon. Why is this?
“I think SF is so popular because everyone knows what SF is. We all remember seeing Ryu, Ken, Guile from the ol’ arcade days and now we see those same characters we grew up with rendered in these amazing 3D graphics. It will naturally draw us to play this game. Also, Capcom has done a great job promoting the game, we’ve never seen this kind of promotion for any other fighting game.”

What do you experience when playing this game. What do you like about it that makes you play it the way you do?
“I experience a tingling sensation in my…fingertips.”

Hehe
“I love sitting down and getting ready to face an opponent to try and figure out how the player is going to play. Once the match begins, this is where the dance begins, each player is doing moves to feel the other player out. Winning is more then about just beating them in the game, it’s about outplaying them mentally and showing you were more prepared then they were. It’s a great feeling to win. It’s a nightmare to lose. Nothing worse then having the same nightmare over and over again!”

I have a feeling the fighting game community is different from other video game scenes. More social, less nerdy.
“Correct! For some reason Street Fighter tends to attract a different calibur of males and females. It attracts REAL people. I’m not saying that people that WoW aren’t REAL…but…you get what I’m saying.”

Yes. So about playing games on a professional level: do you fear the day your reflexes will deteriorate?
“Yes I do. That’s something I won’t be able to handle. But most likely I’ll take the professional athlete route and only play with people in my calibur (the senior citizen league) or I’ll just pick up golf.”

With athletes often ending up working for their former team one way or the other, do you have an ambition to be involved in the videogame industry after your pro career?
“Well I still don’t see myself as having a Pro Career because all I’m doing is just playing the game like everyone else. I’m not signed to any team or company, I’m just doing whatever I want, whenever I want. However, I know I’ll always be around the industry somehow someway.”

Seems like a nice guy right? Want to know more about him and his Street Fighting adventures? Keep an eye out for Focus a documentary by Steve Hwang about Mike Ross. It should be out early next year according to Mike’s Twitter feed.

Ik vraag me af of de zanger van Queen deze Vanmoof tof had gevonden. De subtiele kleuren en sobere vorm passen niet echt bij iemand met een snor waar konijntjes spontaan door brandende hoepels van gaan springen.

Anyhoo.

Mocht je het nog niet weten: Blend redesign chief Joachim Baan is verantwoordelijk voor de styling van deze Vanmoof. Ik kan me voorstellen dat hij van te voren niet gedacht had dat zijn tijdschriftontwerp ook goed voor een fiets zou uitpakken.

Ik ben zelf iets minder tevreden over de dikte van de banden (te eh, dik) en die carbon(?) trappers, dat is veel te modern in vergelijking met de rest van het ontwerp. Ook de kettingkast had wat mij betreft wel recht gemogen.

Als jij hier minder moeite mee hebt, je koopt de Vanmoof fiets online bij de fietsenmakers zelf of binnenkort in de Blend store.

Een digitale derby, een psychologische pixelstrijd waarin twee vijanden virtueel karaktermoord plegen, één level tegelijk. Er staat dan ook een hoop op het spel bij het gevecht om het wereldkampioenschap Donkey Kong. Dit is vastgelegd in de prachtige docu The King Of Kong uit 2007. Maar sindsdien is er een hoop gebeurd.

Billy Mitchell (voorste rij, tweede van rechts, hangsnor) en Steve Wiebe zijn nu al een paar jaar verwikkeld in een Steel-de-beker-strijd waar Theo Maassen jaloers op is.

Billy Mitchell staat voor alles wat ik aan Amerikanen haat: arrogantie, zelfoverschatting, overdreven competitief en een natuurlijk soort douche baggery. Zijn uitdager Steve Wiebe daarentegen is een sympathieke leraar, vader en echtgenoot die toevallig een arcadekast van Donkey Kong jr. in zijn garage heeft staan.

Twin Galaxies is de organisatie die wereldrecords voor videogames bijhoudt. Ze doen dit voor retrospellen als Pac-Man maar ook voor Halo. Je kunt een record breken door mee te doen aan toernooien die door arcadehallen worden georganiseerd of door je prestatie op te nemen en in te sturen.

Twin Galaxies heeft een opname van Steve ontvangen en bevestigd dat het record voor de derde keer dit jaar is verbroken. Wiebe mag zichzelf wederom wereldkampioen Donkey Kong noemen dankzij een score van 1,064,500 punten. Nu jij weer.