Archive for the ‘mode’ Category
Een tijdje geleden zag ik ontwerper JulesDavid in een nieuwe spijkerbroek. Hoewel ‘spijkerbroek’ de lading van het instant klassieke staaltje kledingontwerp nauwelijks dekt. In dit paar jeans komt alles samen wat ik als drager altijd hoop maar zelden krijg: een broek zonder pretenties, ironische modelnaam of fake heritage toeters en bellen.
Gewoon een jeans zonder overbodige lijnen of details, rechtstreeks uit het land van de vrouwen die toendra’s laten smelten. Hier ben ik al jaren naar op zoek.
Dus sorry vriendschap, ik heb ‘m nu ook. En had bedacht in deze posting nog drie alinea’s door te gaan over de kontzakken van dit blauwe beest. Weet je hoe moeilijk het is om een broek te vinden met smaakvolle butt pockets!? Die krengen zijn altijd te groot, met crappy stiksels en lelijke spijkers of hoe heten die koperen knoppen.
Ik voel me in één keer Nicolas Cage in Wild At Heart als ik deze pants aantrek. Geen idee in wat voor rare wereld ik terecht ben gekomen maar ik zie er wel goed uit, dat idee.
Nogal dom dus dat ze mijn lengtemaat niet meer hadden en ik de broek heb laten inkorten. Met behoud van de oorspronkelijke pijp. MEGATON FAIL. Nu zit ik met een jeans die ik niet kan omslaan:
Een ingekorte Acne met omgeslagen pijp ziet eruit als een piemel na een nasty nacht: er klopt niets meer van de voorhuid.
Verschrikkelijk, dit. Ik wilde deze broek seizoenenlang doordragen, maar als de enige broekspijp stijloptie standje salesmanager is, (niet omgeslagen) dan gaat dat niet gebeuren.
Pure armoede. Zo zou je deze schaamteloze Clarks rip off ook kunnen noemen. Maar zolang dat merk geen behoefte heeft om op deze ingetogen manier te experimenteren met hun eigen klassieker, kun je als mode monsieurtje terecht bij deze samenwerking tussen het Deense Wood Wood en het door Carhartt overgenomen Pointer. Je scoort de batsen vanaf februari bij je vertrouwde hipsterboerke.
De laatste keer dat ik een Levi’s droeg was op de middelbare school. Mijn beste vriend Thys had ‘m ook: een xxl rode(!) tuinbroek. Met meer dan genoeg ruimte voor puber swag, een walkman en een stuk gereedschap om mijn trucks mee aan te draaien.
Geen idee dus of dat merk nog een beetje goed bezig is. Ze zullen het best zwaar hebben aangezien ze niet uit Zweden of een ander Scandinavisch land komen. Dat was in de 00′s een voorwaarde van succes voor jeansmakers.
Als je het niet wint met vormgeving en stijl gooi je het gewoon op de inhoud moet Levi’s gedacht hebben. Daarom gaat het vanaf nu het watergebruik drastisch verminderen. Jij wist waarschijnlijk net zo min als ik dat een spijkerbroek verschillende keren gewassen moet worden om die authentieke look te krijgen waarmee je zo lekker nonchalant tegen de gesponserde bar hangt.
Hier gaat het mis:
“During the production process, a typical pair of jeans are “finished” inlarge washing machines and dryers to create a unique look and feel. Using traditional garment washing methods, the average pair of jeans undergoes 3-10 washing cycles – adding up to approximately 42 litres of water per unit.”
Dat is een insane hoeveelheid verspild water. Terwijl het eigenlijk veel toffer is om gewoon een donkerblauwe jeans te kopen en die te laten slijten op een natuurlijke (lees: lekker veel in kleermakerszit Street Fighter IV spelen of rampestampen met je schatje tegen stroeve muurtjes) manier.
Maar goed. de marketeers proberen jou iets duidelijk te maken dus krijg je een grappig filmpje met bijna onleesbare titels voor je mik. Succes met het uitvogelen van de boodschap.
Paris Hilton liet op Twitter weten dat ze gefotografeerd was door Terry Richardson voor de Vogue. Maar dan wel de Turkse editie.
Dit zijn ze dan, de mannen van Maffia Clothing. Zo’n badass naam staat in nogal scherp contrast met hun guitige koppies. Het is dan ook vast niet de bedoeling dat de jongens in de Bada Bing! terechtkomen met een pislinke Tony aan de bar. Then again, het is ze als nieuw Amsterdams shirtlabel wel gelijk gelukt een kantoor in het buitenland te openen. Dan red je je ook uit een netelige New Jersey mobb situatie. Anyhoo. Ik stelde vragen, Maffia gaf antwoord….
Waarom heten jullie Maffia, dat is toch een onwijs uitgewoonde, puberale naam en niet de titel van een merk dat de wereld gaat veroveren.
“Het begon allemaal diep in een Amsterdamse nacht in een niet nader te benoemen shoarmatentje. De rest is geheim, haha. Nee, Maffia was een running gag in onze vriendengroep. Alles werd als Maffia bestempeld; taxichauffeurs, groentemannen, politie, onwelwillend barpersoneel, lantaarnpalen, you name it. Voor we er erg in hadden maakten we stickers en shirts en ineens waren we een succesvol t-shirtbedrijf.”
Jongens die een online shirt shop beginnen, dat heb ik vaker gehoord. Hoe serieus zijn jullie?
“Ain’t no half steppin’ bij Maffia. Eenmaal erin; nooit meer d’r uit.”
Wat zijn jullie connecties, waar gaat Maffia Clothing straks knallon?
“We hebben net een kantoor in New York geopend en daarmee richten we ons nu heel serieus op het land der onbeperkte mogelijkheden. Maar goed, onze connecties reiken van China naar Mexico en weer terug, dus je komt ons vast wel ergens tegen.”
MONOBROW GEEFT EEN PAAR SHIRTS NAAR KEUZE WEG.
(Mail me je favoriete Soprano quote en ik doe mijn best voor je.)
American Apparel en Uniqlo. Twee gigantische modemerken die jou allebei proberen te verleiden door op een uitgesproken manier modellen in te zetten. De een heel clean, de ander kiest voor een nasty invalshoek. Whatever, MonoBrow is net zo gek op de advertising van Uniqlo als die van AA. Grote vraag is wie zou winnen als ze elkaar zouden tegenkomen in een slecht verlicht steegje.
IN DE LINKERHOEK
Bobo Stephanie Siow, een Amerikaanse met Maleisische boobs roots die nog het meest lijkt op een vleesgeworden hentai-fantasie. Maar dan wel eentje waar je vibrerende octopussen uit de buurt wilt houden. Daar is ze veel te schattig voor.
IN DE RECHTERHOEK
Raquel Zimmermann, topmodel uit Brazilië wat je niet zou zeggen bij het zien van de puntgave, bleke huid van dit poppetje. Die lijkt in niets op de puisterige realiteit van de gemiddelde Rio de Janet, veroorzaakt door een eenzijdig dieet van varkensvlees en frisdrank.
RONDE 1
Close call. Bobo lijkt je makkelijker gek te maken met dat guitige bekkie. Maar Raquel’s extra large mond is ook berekend op die rare voetfantasie van je.
Uitstraling: Bobo 1 – 0 Raquel
RONDE 2
Dit is makkelijk: Bobo, die zie je elke dag in de tram/bus/metro/trein/pont/nachtbus. Zij is de subliminatie van alle buurmeisjes op aarde. Raquel daarentegen is een figurant uit het nooit uitgebrachte, straight to video vervolg op The Breakfast club.
Bereikbaarheid: Bobo 2 – 0 Raquel
RONDE 3
Wanneer is het tijd voor sexy time? Dat is altijd nèt na kwart voor pardy time. Maar geloof me, wanneer je voor een van deze modellen staat weet je gelijk hoe laat het is.
Tijd voor sexytime: Raquel half vijf ‘s middags – 1 uur ‘s nachts Bobo
WINNAAR
Bobo
Dit model van Jordan brand heeft meer mooie lijnen dan Rosario Dawson tijdens een yoga weekend in de Hollywood Hills. Not normaal. In een reactie op de Terugvallen Op De Classics & Heritage-hype riep Stijlsjefke Lee stuart laatst op Twitter dat klassiekers elke dag gemaakt worden. Dat gevoel had ik met deze Jordan Evolution 85.
Een werkelijk wonderschone balans in de opbouw van het onderstel, subtiele neus, verwijzingen naar het verleden en lekkere mesh details op de lip en binnenkant: ik zie mijn zoon de re-issues van deze Jordan Evolution 85 over twintig jaar al dragen op het schoolplein. “Yo kid, die batsen zijn ill gast. Die retro shit blijft kk fresh.” Ofzo.
Jordan Evolution 85 haal je in het voorjaar voor een euro of 125.
(fotograaf: Alaistair Wiper)
Terwijl programma’s als BNTM de wereld het beeld voorschotelen van Nederland als een land waar je couture met een C&A spelt, zitten de mensen die het wel snappen niet stil. Zo is Nelleke Strijkers, boss van SPRMRKT (de shop waar je naartoe gaat als je salaris net is overgemaakt en je meer stijl voor je buck wilt), een nieuw project gestart.
SPRSPACE is een ruimte boven de bestaande winkel waar tentoonstellingen en andere events georganiseerd worden en, wacht, ik laat Nelleke zelf aan het woord:
“Met SPRSPACE lanceren we een inspirerende plaats die telkens weer opnieuw wordt gedefinieerd. Ik ben trots dat multi-talent Henrik Vibskov de eerste creatieve bijdrage levert aan een reeks van spannende projecten in deze SPRSPACE.”
De Deen Vibskov is echt een goeie. Misschien was je bij zijn expo in MU vorig jaar. Als je die gemist hebt moet je zeker bij 100 Days langsgaan. En als je snel reageert lukt dat misschien al vandaag, tijdens de opening. Die is alleen op uitnodiging maar ik heb wat geregeld voor je:
MONOBROW HEEFT TWEE PLEKKEN OP DE LIJST VOOR DE OPENING VAN 100 DAYS
Mail me de ultieme naam voor een Deense dog en ik doe mijn best voor je.
’100 days’ at SPRSPACE
Opening: vandaag om 17.00
Daarna Dinsdag en woensdag 12.00-18.00 uur
Donderdag 12.00-20.00 uur
Vrijdag 12.00-19.00 uur
Zaterdag 10.00-18.00 uur
Zondag 12.00-18.00 uur
Handgemaakt & denim: twee interessante eigenschappen van een potentiële accessoire die je stijlvolle you moet complimenteren. Gezien het feit dat je de komende winter een kleine ijstijd kunt verwachten met elfstedentochten waarin de kleinkinderen van Evert van Benthem zullen zegevieren, Eland-stadstaxi’s de Tuk Tuk’s verdringen, dorpspleinen veranderen in Douchebag Disney on Ice, inclusief wanhopige ouders die hun kinderen troosten omdat die loenzende, gemeen grijnzende eend met zijn vuilgele vacht in niets lijkt op de echte Donald, is het nog maar de vraag of zo’n delicaat, fijn voorwerp als een handgemaakte paraplu van London Undercover en Tenue de Nîmes wel de oplossing is.
Fuck it.
Stijlvol ben je en stijlvol zak je door het ijs van een Amsterdamse gracht. Zo deden de dandy’s dat honderdvijftig jaar geleden ook al. Du allez h.o.p.p.a, jij Mary Poppins (m/v) mét smaak, dwarrel naar Tenue de Nîmes en get your fix.
Op het moment dat zelfs de Footlocker-etalage het begrepen heeft en het rustiger aandoet met de CMYK‘s, en Scandinavische modemerken definitief op de radar staan bij straatfashionista’s, komt Nike gewoon rustig met de meest kleurrijke Fraggle swag sinds Jim Henson zijn gezin op een familieverpakking Skittles trakteerde. Nu is ACG altijd al het buitenbeentje van de Nike footwear familie geweest, maar dit is wel heel grof. Hulde. Draagtips anyone?
©