Archive for the ‘go go go’ Category
Fotografie: Yamandu Roos.
Vandaag vieren Twan en Willem een feestje in de Westerliefde. Ze lanceren hun ondergoedlijn Suk Life het nieuwe Opposites album dat bestaat uit de soloplaten Succes (Willem) en Ik Ben Twan (D’oh). Nu vergelijk ik deze hip happers graag met early Beatnuts, vanwege hun strakke delivery en vieze praatjes.
Maar het lijkt erop dat de heren wat ouder zijn geworden. Ze klinken meer ingetogen dan ooit. Hey maar whatever: als het goed is vertellen Twan en Willem volgende week gewoon zélf wat ze van elkaars album vinden in een nieuwe aflevering van MonoBrow TV. Eerst dit:
MONOBROW GEEFT TWEE EXEMPLAREN WEG VAN HET NIEUWE DUBBELALBUM
(En misschien heb ik ook nog wat plekken op de lijst van de releaseaparty, maar dat hoor je nog van me.)
Plus superbonus: Big2 met een friggin mopshond, een Mono fave!
Ok. Dit heb je niet van mij: maar het gerucht gaat dat Joost van Bellen helemaal klaar met electro is, @Job de Wit achterna gaat en weer disco wil draaien. Begrijpelijk, want er zijn maar zoveel onvergetelijke nachten die Erol Alkan kan verzorgen, right?
Van alle nieuwe dingetjes die afgelopen twee jaar geprobeerd zijn in het Amsterdamse nachtleven heeft disco de meeste potentie. Het is een stroming met een archief dat zelfs de meest ervaren crate digger kan verrassen en er zijn genoeg producers, dj’s en muzikanten die met hun eigen variant op het genre laten zien dat disco allesbehalve dood of voorspelbaar is. Van Prince Thomas & Lindstrøm tot, oh ik geloof dat Italo wat wil zeggen: ik profiteer ook van de disco-opleving hoor!.
Anyhoo.
Job de Wit en consorten proberen het conservatieve nachtvolk over te halen op een andere bpm te kontschudden. Hij is betrokken bij feestjes als House Of Dolls, Foxes & Wolves en nu dus ook bij Dog Day Disco in Paradiso. Waar morgen alledrie (!) de zalen in het teken staan van diggedydisco. Ben vooral benieuwd naar het live optreden van Villa, deze Belgen hebben me vorig jaar laten gniffelen met hun Anita Meyer edit en zijn gewoon party. Punt.
MONOBROW GEEFT 3×2 PLEKKEN OP DE DOG DAY DISCO-LIJST WEG
Inkomen doe je hier:
Dog Day Disco Mix – DJ Atomica
(En wat heeft Stefan Glerum weer een prachtige flyer gemaakt. Not normaal.)
Het optreden van Jay Electronica wordt het eerste waar je lachend 25 euro voor gaat uitgeven sinds die keer dat Rakim, Chubb Rock en Main Source in de Sporthallen Zuid losgingen (ja ik was daar bij, rookie). Voor dat bedrag hoor je Jay live spitten en voel je zijn spuug als je vanavond vooraan staat in de Sugar Factory.
Aangezien ik me het laatste jaar weer helemaal in het rimte van de boom bap beweeg zeg ik dit: go go go. Dit wordt een concert in de categorie Prince in Paradiso. Iedereen was erbij. Maar een paar mensen hebben het gezien. Vanavond dus. Vanaf een uurtje of half negen. Appelsap x Sugar Factory present: Jay Electronica in concert.
Indrinken doe je hierrrr: Jay Electronica – fijne liedjes – 22 Tracks
Hier nog een cadeautje: Jay Electronica – Eternal Sunshine (The Pledge)
Morgen gaat Dep. open.
Bij binnenkomst word je door barvrouw Femke Dekker getrakteerd op een koud pilsje, wanneer je blaas geleegd is mag je een roze hartje van het schoteltje pakken bij wc wijfie Eline Mul en ’s nachts, als je veel te dronken naar buiten tolt zorgt de kopstoot van uitsmijter Vincent Vos ervoor dat je dit bezoek niet snel vergeet.
Edit: de fijne fijnerikken hierboven zijn niet de oprichters maar zorgen (met anderen) voor de creatieve invulling. Dep. is een initiatief van Precinct 5, Patta en Café George. Should be awesmoe.
Amsterdammers weten hoe laat het is wanneer de woorden Miktor & Molf in de kop van een MonoBrow-posting voorkomen. Mocht je dit illustere kunstenaarsduo niet kennen, dan wordt dit hoog tijd.
Je krijgt vanaf 12 februari de kans om werk van deze heren te bewonderen én kopen tijdens de expo Oh Shit, vier verdiepingen Slecht Werk van Miktor & Molf. Natuurlijk met een optreden van Firestone en nog natuurlijker met een guest appearance van Vedett. De opening? Tussen 18.00u en 22.00u in galerie The Thought.
Ik hoop alleen wel voor je dat ze iets aardiger tegen je zijn dan de afgelopen keer:
Terwijl ik deze posting schrijf klinkt The Soft Pack door m’n Battlestar Galactica Helm Koss PortaPro. Hiervoor noemde de band zichzelf The Muslims. Maar in 2008 hadden ze genoeg van de moeilijke reacties die deze naam opriep (no shit, Sherlock) en werd het The Soft Pack. Waarop muzieknerdjes ze natuurlijk van nepheid betichtten. Dat bleek mee te vallen.
“I guess there was some confusion as to whether we are ‘fucking gay, corporate sell outs….. Don’t fret! We are still broke as ever and paying for the band out of our own pockets. Just like back in the day!” Interview op NME.
The Muslims is ook gewoon een pretentieuze, quasi-shokkerende c.r.a.p.-naam die helemaal niet past bij de poppy gitaargeluidjes van deze keurige West coasters. Ok, dat klinkt niet echt als iets wat je gelijk moet downloaden.
/wacht op signaal regisseur
Dit is de soundtrack van de nooit opgenomen 90’s-versie van Ferris Bueller’s Day Off. The Soft Pack klinkt als een willekeurige pagina uit het oeuvre van Bret Easton Ellis. Dit is het geluid van Natas Kaupas die een stuk stoep pakt. Zo klinkt het tergende barsten van asfalt door een meedogenloze, Californische zon en het Atlantische zeezout.
Ok. Dus dat. Oh en ze staan op 2 maart wederom in Paradiso. ik geef 2×2 plekken op de lijst weg!
Mail me een korte anecdote waarin duidelijk wordt dat een Soft Pack > Six pack en ik doe m’n best voor je.
Ondertussen op Vimeo: The Soft Pack doen tien optredens op één dag. (Mooi geschoten.)
Eindelijk weer een goed excuus om zaterdag de weg volledig kwijt te zijn. Vrijdag doen we die Live AID en wordt het zweten in de kelders van meneer de Wit. (West Side!) Daar organiseren Streetlab en Wieden + Kennedy een benefietavond voor de overlevenden van de rampzalig verlopen Fugees clip.
Parra Soundsystem, Strange Boutique, Beesmunt, FS Green, Lil’Vic, Lentini en host Lyrical Tie keepen de spirit van Wyclef alive en maken je gek met hun meegebrachte harde schijven en ingewikkelde muziekcomputers. Alles wat je die avond uitgeeft komt terecht bij Habitat en belandt dus niet op de grote Giro 555-hoop. Omdat elke euro welkom is deze keer geen plekken op de lijst.
Say What:
22:00 – 04:00
Streetlab_ Projectspace
Postjesweg 2
Schade aan de deur: 10 euro (meer mag ook)
Amsterdam International Fashion Week komt eraan. Dat betekent dat je vanaf volgende week zonder zorgen over straat kunt in je oranje cape-jurk-shawl hybride met dubbele epauletten. Good on you!
Nu is het geen geheim dat de Nederlandse mode-industrie struggelt en dat maakt AIFW er niet leuker op; fashion gedijt bij economisch goede tijden. Het is óók geen geheim dat de echt spannende ontwerpen niet per se op de catwalks van het officiële programma voorbijkomen. Een posting over de off schedule feestjes houd je tegoed van me. Eerst de heavyweights.
MonoBrow heeft plekken geregeld voor:
Wow. Best knap hoe de modellen veranderen wandelend snoepgoed en er toch fashionable uit zien. Yeu’s nieuwe label Ado Les Scents bevat ook een paar classic items waar je je een 2k10-versie van Ricardo Tubbs of Sonny Crockett in waant. Fucking love it.
Thang maakte vorig jaar indruk met zijn conceptuele insteek. Hij vertelt graag verhalen, ook als dit ten koste van het draagcomfort gaat. Zo staat het tenminste op z’n site. Meer kijken dan aantrekken dus. Hey maar als Diane Pernet de moeite neemt om je show te bekijken, dan doe je vast iets goed.
Deze Taiwanees deed Artez (Arnhem) en als je z’n eerdere ontwerpen bekijkt voel je vrij duidelijk de eh, romantische vibe. Niks mis mee in deze harde tijden. /pakt Wuthering Heights weer uit de kast.
Mooi om te zien hoe Brigitte en Jolanda elk seizoen meer fashion en minder street zijn. Een sneak peek van wat ze tijdens AIFW tonen vind je op hun site. Keywords: vrouwelijkheid en elegantie. KLONK! /geïrriteerde Monobrowser gooit open deur dicht. Ik weet alleen niet wat ik met die panty legging-toestand aanmoet.
Here’s a first: dus ik hoorde van Jules David dat het reclamebureau binnen MTV op zoek is naar een art director slash grafisch ontwerper. Omdat ik wel eens voor ze werk en het een aardige club vind help ik vandaag even mee zoeken. Ze willen iemand die niet alleen conceptueel sterk is maar ook de ‘aan-’ knop van InDesign weet te vinden. De volledige functieomschrijving staat hier.
Als je reageert, namedrop mij en Jules David dan even!
Eindelijk erkenning. Ik mag opdraven tijdens de door Streetlab en Blend georganiseerde New Talent Portfolio Night. Om mensen te vertellen hoe je het beste online poep- en piesgrappen maakt.
Ik ben vooral nieuwsgierig naar de ideeën van de mensen die zich hebben aangemeld. En hoop dat er wat nieuwe samenwerkingstoestanden uitkomen. Maar echt. Dus mocht je ook komen: ik zit in dat donkere hoekje van de zaal, slurpend aan een lauw flesje Fristi, stilletjes krabbend aan m’n hoofd m’n psoriasis te verergeren.
©