Archive for the ‘d'oh’ Category
Ha! Subtiel cadeautje van Jules David. Hij is al een tijdje fan van Zeeman. Zij lijken het dan ook vrij goed te snappen. Neem de onderbroeken-actie.
Jij doet natuurlijk net als ik brrr wanneer je het woord Björn Borg boven een broek ziet uitkomen. Daarom niets dan hulde voor een textiel topper die deze trend onder Bob’s Saloon-bezoekers belachelijk maakt en in ruil voor alleen verzendkosten hun variant op de onderbroek thuisbezorgt.
Dat ze vervolgens een complete t-shirt-tool online zetten waarmee je voor een schijntje je eigen shirt kunt ontwerpen.. één woord: h.o.p.p.a.
Jij weet nog wat je deed op het moment dat de eerste Golfoorlog uitbrak. Dat kan ik me niet meer herinneren. De instant golf van droefheid die me overviel bij het horen van het nieuws dat John Candy was overleden vergeet ik daarentegen nooit meer.
John Candy. Hij had net zo goed Tragi Komisch kunnen heten. Hij speelde meestal ongelukkige, onhandige maar goedbedoelende types die er no matter de situatie het beste van probeerden te maken. In het soort films dat niet meer gemaakt wordt. (We missen je John Hughes!)
De Theorie
Omdat het vandaag precies vijftien jaar, negen maanden en nog een paar dagen geleden is dat John overleed, lijkt het me gepast om voor eens en voor altijd de Is John Candy Nu Wel Of Niet Jezus Christus-geruchtenmachine een halt toe te roepen door met de definitieve feiten te komen.
Het Bewijs
Zijn initialen:
John Candy – Jezus Christus.
Dit is geen toeval. Iemand heeft hier bedoelingen mee gehad.
Zijn goedheid:
Net als de old school Jezus is John Candy een goed mens. Hij deelde alleen geen brood maar liet z’n volgers glimachen en leerde ze relativeren.
Zijn leeftijd:
Jezus overleed toen hij 33 was. John op z’n 43’ste. Dit kan geen toeval zijn. Precies tien jaar ouder! Niet te geloven toch?
Zijn carrière:
Het zat John Candy niet mee. Hij was succesvol in de jaren tachtig, maar een decennium later ging het mis en had hij nauwelijks meer aansprekende filmrollen. Precies zoals het met Jezus ging!
De Conclusie
Alleen de grootste Adam Sandler-fans zullen nu nog ontkennen dat John Candy Jezus Christus is. Het enige wat ons rest te doen is het werk van JC bestuderen. Het kan niet anders of zijn films bevatten boodschappen die ons leven aangenamer en de wereld een fijnere plek maken. Daarom heb ik het gospel van John Candy op een rij gezet. Verspreid zijn boodschap!
John Candy Countdown
Een Bloggie voor beste lifestyle of muziekblog zat er niet in voor MonoBrow. Eens kijken of ik volgend jaar de ‘automotive’ categorie op slot kan zetten. Bijvoorbeeld met dit soort postings over classic auto-advertenties.
De Ford Mustang ‘79 is een model van de derde generatie. Autosnobs halen hun handrem op voor deze bak. Want het is natuurlijk vooral de eerste generatie Mustang waar je als ex-roadie en verzamelaar van Golden Earring lp’s in gezien wil worden. Beetje rondrijden als figurant in een Tarantino-film, terwijl je toch echt op weg bent naar de AH voor zo’n Sneeuwwitje-poppetje waar je elfjarige zoon slash scouting talent al een maand om zeurt. Succes daarmee.
Ondertussen krijgen mensen met smaak nog even deze Cobra-editie uit hetzelfde jaar voor de kiezen:
(Waarschuwing: deze posting hoort eigenlijk thuis op Nice & Important, waarvoor mijn welgemeende excuses.)
Leuk zo’n stripfont in de heading, maar accenten zie je er niet mee. Hermès dus. Ooit begonnen als zadelmakers, maar bij je ordinaire vriendin uit Heemstede vooral bekend als de fabrikant van overpriced tassen. En die zijden shawls dus (jaja, dat is wat anders dan een sjaaltje).
De Japanse alleskunner Tokujin Yoshioka ontwierp een installatie die de schoonheid van een nieuw model shawl moest benadrukken. Holy c.r.a.p. Al zou ze tegen de kontlap van Berlusconi blazen, dan zou ik die nog kopen. Wat een betoverende schoonheid.
Dit is er eentje voor de MonoBrow meisjes. Maar ook weer niet. Want de Horrorscoop van grafische gast Jurgen Flick biedt je weinig emotionele houvast. Laat staan voorspellingen die goed zijn voor je relatie of werk.
Daarentegen voorspel ik je wel dat je gaat grinniken (en nog een paar stemmingsverhogers met een g ervaart) wanneer je zijn Horrorscoop leest. Shit is hilarisch.
Jurgen is niet alleen goed met het alfabet, maar ook into InDesign en maakt graag vanuit het niets, iets, wat nog altijd beter is dan het omgekeerde. Er zijn mensen die hem omschrijven als een art director, gevangen in het lijf van een copywriter. MonoBrow is in ieder geval alweer een paar jaar fan. Dus wees scherp, enjoy z’n werk en lees dit:
Het creëren van een MonoBrow logo is een ambachtelijk proces dat van generatie op generatie overgaat
Woot! Vier heren delivered en hebben deze samenleving site weer een beetje beter gemaakt. Marc van der Meer, Jeroen Smeets en Miktor en Molf ontwierpen vier varianten op het MonoBrow-logo.
Nou ja varianten, ik had bijvoorbeeld kunnen weten dat het briefen van M&M zo goed als onmogelijk is. De zelfbenoemde ‘Beste Palingrokers Van Boven De Rivieren’ trekken zich nergens iets van aan met als gevolg dat de twee versies (deze en deze) die zij hebben opgeleverd niets meer te maken hebben met de oorspronkelijke typografie.
Anyhoo.
Hit f5 en refresh dat!
Je kijkt niet naar het resultaat van een crappy Taiwanese toy bootlegger. Deze versie van Bart en Homer Simpson is gemaakt door Willard Wigan, een microbeeldhouwer die de meest onwaarschijnlijke miniaturen maakt van bijvoorbeeld een zandkorrel of stofdeeltje. Met behulp van een microscoop, chirurgische mesjes en zelfgemaakt gereedschap creëert hij figuurtjes (van de Obama familie tot Peter Pan) op spijkerhoofden, of in het gaatje van een naald. Maar het kan nog kleiner:
One work can be as small as 0.005 mm (0.0002in) and some of his most recent works do not exceed the size of a human blood cell (Wikipedia.)
Echt insane. Omdat het zo’n gepriegel is werkt hij het liefst ’s nachts, dan heeft hij minder last van de trillingen die door het verkeer veroorzaakt worden. Sowieso moet hij eerst in een meditatieve staat terechtkomen. Hij vertraagt z’n hartslag en werkt tussen de slagen door. Die hebben namelijk het effect van een drilboor op zijn werk. Not handig.
Omdat zijn techniek nogal wat eist van z’n lichaam is het de vraag hoe lang hij dit nog kan volhouden. Snel maar even kijken dus naar zijn TED-presentatie, waarin hij onder andere vertelt dat z’n eerste kunstwerk bestond uit het maken van een appartement voor mieren, gemaakt van een houtsplinter.
You Got A Minute is een rubriek met online video’s, geschikt voor alle soorten vrije tijd. Of je nu zin hebt een paar minuutjes gekkigheid of toe bent aan avondvullend entertainment: You Got A Minute heeft het voor je. Geselecteerd door me, myself en m’n vrienden. Zoals Vice honcho Jan van Tienen
1 minuut
Pavel Dundas – Filet de Poulet
Gemaakt door de fabelachtige Pavel Dundas. Net als deze geniale filmpjes:
De vloek van de Valk
Attack of the steel pipe
24 minuten
Hamilton’s Pharmacopeia – The Sapo Dairies
Ok, ik werk voor Vice, dus denk maar niet dat ik hier de kans om VBS te pluggen zomaar voorbij laat gaan. Dit is een docu van Hamilton Morris, Vice US’ drugsnerd. Deze man weet ziekelijk veel over drugs. Hij is met een bootje naar de Amazone gestuurd om sapo te proberen, een drug die van de huid van een kikker afkomstig is. We hadden er ook een artikel over in het blad en Gwen Pol werd verliefd op Hamilton na het lezen van dat stuk en het zien van de documentaire op VBS. Geen idee waarom precies, maar goed, dan weet je dat.
46 minuten
Lakai – Fully Flared
Ik weet dat dit allesbehalve nieuw is, maar ik kijk dit heel vaak als al mijn hersenfuncties zijn uitgeschakeld na zaken als uit de hand gelopen feesten, of als ik verdrietig ben. Of als ik zin heb in seks. Of als ik ruzie heb met mensen uit Noorwegen. Ofzoiets. Kijken dus!
56 minuten
Ascent Of Money
Nial Fergusson’s Ascent of Money. Van een Britse commerciële zender, dus gelikter dan een hondenanus, maar wel een steengoede uitleg van geld. Het boek is ook leuk.
Julien Rademaker is het grafisch geweten van MonoBrow. En kan uren naar beeld kijken. Mooie fotografie, kunst, vieze plaatjes en illustraties: hij vindt af en toe totaal geschifte dingen. Speciaal voor MonoBrow selecteert hij met enige regelmaat het meest opvallende wat hij voorbij ziet komen.
The Don is niet meer. Meneer Ivan Punchatz is twee weken geleden overleden. Jammer, want we hebben het hier wel over de de schetsende Sjaak die verantwoordelijk is voor classic illustraties voor onder andere Penthouse, National Geographic, Time en de eerste Star Wars poster. Zijn werk is echt off the hook. En ook off deze hook.
Een mooie anecdote gaat over het artwork voor de videogame Doom, één van de meest lucratieve game-reeksen ooit. Dat heeft hij gedaan. En hij mocht kiezen tussen een vast bedrag of een percentage van de opbrengst. Hij koos voor het directe geld: “So how was I to know this thing called DOOM would make a jillion smackers?” Auw.
©