Archive for the ‘boombap’ Category
Je kunt een hoop bereiken in tien jaar: een Street Fighter-toernooi winnen, je collectie Air max’jes compleet krijgen of net zolang The Wire kijken totdat je alle teksten van Omar kunt quoten. Het is ook mogelijk in een decennium een evenement neer te zetten dat elk jaar duizenden mensen een onvergetelijke dag bezorgt. Zoals Rogier Smalhout, Wiecher Troost en Joris Methorst met Appelsap. Nu jij weer.
The Clipse op Appelsap, daar neem ik zelfs mijn moeder mee naartoe. Dat doe ik niet zo snel in Bitterzoet.
“Overdag, buiten in een park, met een lekker zonnetje, uitwijkmogelijkheden naar een grasveldje waar gezellige gezinnetjes grazen en er een lekker pizzaatje van de Pizzabakkers of een burgertje van de Burgermeester bij kunnen eten: omstandigheden die het net even wat toegankelijker maken dan een kleine nachtclub met enkel een keiharde coke-rap act.”
Haha
“De vraag is wel of je je moeder ook mee de pit in neemt : )”
Je laat zien dat een muziekevenement waarin het draait om Hiphop niet gelijk staat aan een veldje vol moeilijke gastjes. Kostte het veel tijd om dit voor elkaar te krijgen?
“Eigenlijk niet. Misschien hebben we dit gevaar onbewust al sinds dag 1 afgewend door het feest Appelsap te noemen. En ons puur te focussen op de positiviteit, creativiteit en humor van Hiphop in plaats van de zogenaamde 4 elements.”
Vinden merken Appelsap lekker?
“Ja en nee. Zonder ondankbaar te zijn, ze zijn geïnteresseerd, maar willen vaak voor een dubbeltje op de eerste rij zitten. Omdat we niet zo’n mega-evenement zijn, denken ze dat daar dan ook minder geld tegenover hoeft te staan. Terwijl wij juist geloven dat je meer bereikt bij onze doelgroep dan op massale dance events waar iedereen aan de pillen zit.”
Klinkt logisch
“De recessie krijgt ook vaak de schuld, maar ik vind dat merken zich daar te makkelijk achter verschuilen. Angst regeert en dat merkt een festival als Appelsap direct. We bestaan nog steeds bij de gratie van fondsen en steun van de gemeente.”
Hoe ziet de ideale samenwerking met een merk eruit?
“deHop. 2003-2006†”
Zijn er artiesten dankzij Appelsap doorgebroken?
“Nooit alleen dankzij Appelsap, maar er zijn er wel een aantal waarvan we het al vroeg in hun carrière aandurfden om ze voor een groot publiek neer te zetten. Denk aan the Opposites, Theophilus London, La Melodia, Mocky, Tom Trago, Raymzter, Jawat. En Kurtis Blow is na zijn optreden op Appelsap natuurlijk pas echt doorgebroken. Fysiek dan : )”
Als bezoeker vind ik het normaal dat een event groter wordt. Was dit voor jou ook logisch?
“Aan het begin natuurlijk wel. Je geeft niet een feestje met de ambitie handjevol mensen in een leeg park. Maar sinds de laatste jaren ligt de focus vooral op kwaliteit boven kwantiteit. Zowel bij de promotie, als de programmering, maar ook het eten op het festival bijvoorbeeld. Die groei vinden we veel interessanter dan nog een paar duizend mensen erbij.”
Waar ligt de grens?
“Hier ongeveer. We hoeven vanaf dit punt dus niet zo nodig verder te groeien. Het park is al bijna te klein en we vinden het veel leuker om te kijken naar verdieping zoals de samenwerking met Viral Radio en Rich Medina. De Jeugd van Tegenwoordig en Clipse staan er vanuit onze optiek dan ook niet om publiek te trekken, maar omdat we ze gewoon keihard vinden en graag willen zien optreden op ons eigen feestje. Bijkomend voordeel is wel dat er nu, als het regent, sowieso wat mensen komen om de baromzet op te vijzelen.”
Kan Appelsap ook in een andere vorm bestaan?
“Het zou zeker kunnen, maar het is niet erg waarschijnlijk dat dit snel gaat gebeuren. Wij zijn redelijk van het schoenmaker blijf bij je leest-principe. Misschien ooit onder een andere naam.”
Wat is jouw Appelsap-moment?
“Theophilus London die de zon opriep te gaan schijnen, waar zij (edit: volgens mij is ‘zon’ mannelijk, Rogier) vrijwel meteen gehoor aangaf. Magisch momentje. De optredens van Kurtis Blow en de Buitenwesten crew waren ook zeer memorabel.”
APPELSAP 2010 – 1 AUGUSTUS – OOSTERPARK
(Be there of wees een douche bagje)
Vorige week had ik het genoegen te snuffelen in de uitverkoopbakken van Freshcotton, de online shop met meer merchandise dan de achterbak van een Opel Omega op de IJ-Hallen.
Heel voorspelbaar verliet ik het hoofdkantoor met een subtiele duffel bag en keurig overhemd van Mishka.
Mocht je zelf de onbedwingbare behoefte hebben je bij elkaar gepizzakoerierde euro’s uit te geven aan kleding waarmee je je kansen bij de meisjes op het pleintje definitief vergooit (vanwege het ontbreken van een gigantisch Evisu logo op je kont), lees dan vooral verder.
Deze zondag is er namelijk een Freshcotton sale waarvoor je niet in de rij hoeft te staan (eindelijk snap je het plaatje). Een uitverkoop met toeters, bellen en shaslick.
Zo kun je je versgekochte outfitje testen in de pit die ontstaat tijdens optredens van onder andere Zwart Hallo Daar Zijn We Weer Licht. Of bij de bbq kijken wat er gebeurt wanneer je nieuwe flanel kennismaakt met een klodder partysaus.
Dit alles en meer in de Tolhuistuin, beter bekend als de fijnste plek in de stad als je de stad wilt ontvluchten. Hier het hele verhaal. Oh ja, die ene jongen van dat populaire blog is er ook.
Welkom bij de Brandy Bunch <3 Club! Houd jij ook van Brandy? Wij wel! Want Brandy kan heel mooi zingen, acteren, regisseren en ze is een hele slimme zakenvrouw. Natuurlijk weten wij ook wel dat ze maar een goed album gemaakt heeft.
Helaas is Afrodisiac geflopt. Nou, niet voor ons! WIJ HOUDEN VAN BRANDY. Om te laten zien dat Brandy heel veel talent heeft hebben we hieronder haar vele gezichten op een rij gezet. Missen we er nog een paar?
1.
Talkshow Brandy
2.
8 Mile Brandy
3.
Native Tongue Brandy
3.
Destiny’s Brandy
4.
Disney Channel Brandy
5.
.alt Brandy
6.
Higher Learning Brandy
Shyne ft Barrington Levy – Bonnie And Shyne
Is het jaar 2000 alweer relevant?
Hoe dan ook.
Ik was vergeten hoe gaaf de stem van Shyne is. Breakje van Grace Jones eronder en klaar ben je.
Hier kom je deze absurde week wel mee door.
(Via Winnie Cooper)
Jules David deed de flyer. AND IT SHOWS GODDAMNIT.
Africa Unsigned wordt morgen gelanceerd in de Melkweg. Lousy timing, I know. Maar als je into Hummel trainingspakken bent, geen zorgen: er is een groot scherm.
Africa Unsigned dus. Noem het een Afrikaanse Sellaband. Of een 1%CLUB met alleen muziek. In wat voor vakje van de Arcade cd-bak je dit project ook stopt, ik ben nieuwsgierig wat het gaat opleveren.
Het idee is dat artiesten zich kunnen aanmelden bij de mensen achter deze site. Zij fungeren als een soort platenlabel, maken de eerste selectie en zetten een band of artiest op Africa Unsigned.
Vervolgens is het aan jou, Pitchfork lezende, Animal Collective-tattoo dragende, voor je downloads betalende muzieklover, om een act te steunen met geld. Dit kan al vanaf een euro. Dus niet zeuren.
Wanneer tienduizend euro bereikt is krijgt de muzikant de mogelijkheid om minstens drie tracks op te nemen. En dan niet met één of andere Zweedse X-factor producer die ook verantwoordelijk is voor het eerste album van Justin Bieber. Nope, per project wordt een passende chief en studio gezocht. De opbrengsten van de downloads worden gesplit en Africa Unsigned neemt de verdere promotie voor z’n rekening.
Vrij ambitieus dus. Helemaal omdat Sellaband op z’n gat ligt en tienduizend euro best een sick bedrag is. Check het vooral zelf even en laat maar weten of je er in gelooft.
- Africa Unsigned -
Iphone 4g, Nintendo 3ds, Xbox360 Slim: de afgelopen anderhalve week is er een hoop sexy hardware onthuld. Nu kun je veel zeggen van het apparaat hierboven, maar heet is de MSX 2 van Phillips (1986) niet. Als mijn voornaamste bron van digitaal escapisme kwam deze home computer beter tot zijn recht.
De spelletjesmaker die halverwege jaren tachtig de videogame eh, game op slot had en er voor zorgde dat ik een MSX fanboy werd, was Konami. Dit bedrijf drukte op al de juiste knoppen: van adventure- en actiegames tot sportspelletjes en platformers; ze waren goed in alle genres.
Nu ben ik geen nostalgische nerd. Dus ik ga heus niet zeggen dat de spelletjes van toen nu nog steeds speelbaar zijn. Maarrr, de soundtracks van sommige Konami games zijn EPISCH. Echte composities die de spelervaring verrijken. Ik heb een drietal classics voor je uitgezocht. Rechterknopje is je vriend.
Als mensen klagen over de kwaliteit van de types die je kopiëren, dan ben je goed bezig. Pieter Janssen staat dan ook al jaren op eenzame hoogte. Hoewel, echt alleen is het niet aan de top. Daar zorgen z’n pileys van LeLe wel voor. Parra dus. Een artiest met een muzikale smaak waar Job de Wit vier sterren voor zou geven. Speciaal voor MonoBrow presenteert Piet regelmatig obscure muziek die de moeite van het afspelen waard is. Deze keer The Wake.
Wanneer heb je deze groep ontdekt?
“Mmm, da’s alweer een tijd geleden, een jaartje of 5. Ik had een download gevonden van 250 Post Punk singles, A en B-kantjes. Daar stond hun single On Our Honeymoon op. Niet normaal vet (het nummer lijkt ook cancel veel op I Wanna Go Surfing van The Drums trouwens, maar alleen was The Wake even wat eerder met die sound).”
Ok
“Toen zat ik op een avond in tankstation het Luxje en daar kwam dat nummer van The Wake voorbij! Ik ben de dag erna gewapend met een mooie kater het hele album gaan zoeken. Ik vond maar drie nummers. Maar onlangs heb ik dus hun eerste album (The Wake – Harmony + singles (re-issue 2001, origineel uitgekomen op Factory, 1982) gevonden. En ze blijken nog meer albums te hebben gemaakt. Anyway, kijk maar.”
Wie maak je heel gelukkig als je dit draait?
“Eigenlijjk niemand, ja wacht, The Cunters misschien.”
De wie? Anyhoo. Is het geschikt voor WWF worstelaars als opkomstmuziekje?
“Absoluut niet.”
Beste nummer?
“Vond ik On Our Honeymoon, maar nu ik het album en de singles heb, ben ik meer down met Give Up.”
Ok. Het is officieel: de wk-koorts is in Amsterdam nu echt geconstateerd. Dit klinkt misschien als een tekst uit de Media Markt-folder en normaal geef ik ook niet om matbal. Maar wanneer MonoBrow favs Hugo van Heijningen (zang), Maurice Trouwborst (regie) en Miguel Narings (acteur) zich met de hobby van Johan ‘douchebag’ Derksen bemoeien, dan weet je dat het goed wordt.
HOSSEN FOR LIFE + Duitse chicks zijn gaaf:
Voor je dagelijkse dosis muziek moet je bij Crazybirds zijn. Nu is dit een redelijk breed begrip. John Ewbank is muziek, Bananarama is muziek en die stukjes van een minuut bij DWDD, zelfs dat is muziek. Dus ja, wat te verwachten van Crazybirds?
GEWOON GOEDE MUZIEK OK? DJEEZ.
Vandaag staat er een nieuwe post in de serie Future Nest. Die bestaat uit een verzameling tracks, speciaal geselecteerd voor jou, je onderbuurman met zijn getunede Opel Senator en de chagrijnige bestuurder van Lijn 17. Deze keer was ik aan de beurt. Hopes you like!
©