Holy c.ra.p.! ATWT kapt ermee. Geloof het of niet, maar er was een tijd dat ik de tijd had om m’n tijd te verdoen met de langstlopende soap in Amerika. En ik snap dat je me nu gaat unfollowen omdat ik uit je goeie gasten graadmeter donder, maar whatever, As The World is een instituut.

Alles wat er slecht aan is, is goed: het tergend trage tempo, het overacten, de vergezochte plots: het maakt deze serie tot een winnaar van het gespeelde leven. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het improviseren. Daar staat deze serie ook om bekend. Plus ik weet zeker dat de scenarioschrijvers van bijvoorbeeld Gossip Girl en True Blood ook goed gekeken hebben naar ATWT. Het is tv-drama dat alles en iedereen al dan niet onbewust beïnvloedt.

Toch vraag ik me af of de concurrentie van kwalitatieve dingen als HBO-producties er voor gezorgd heeft dat mensen minder snel genoegen nemen met classic soaps. Als ik popcultuurbaas Steven Johnson mag geloven wil jij alleen maar meer gecompliceerde shit tijdens het wegsnacken van zak na zak Superchips.

Terwijl soaps als bedenksel van tv-adverteerders juist bedoeld zijn om mensen makkelijk te behappen, hersenloos vermaak te geven ter onderbreking van hun commercials. Dus door het onderschatten van ons als publiek hebben ze hun eigen ondergang ingezet.

Holden Snyder en Lily Walsh, alvast bedankt voor het absuuurrrde drama en dito emoties. Het meeleven was me een waar genoegen. (De serie loopt gelukkig nog door tot ergens in 2010.)

/terug naar eigen leven. Zucht.