Luxemburg. Land van Groothertog Adolf, de eeuwig underachievende muurhagedis en Judd mat gaardebounen (gerookt varkensvlees met tuinbonen).

/Fail.

Er is maar één reden waarom BlackWater nog niet gebeld is om orde op zaken te stellen in Luxemburg. Dat is het interview & mode magazine Nico.

Nico is een tijdschrift dat zo te zien met net zoveel liefde, toeweiding en smaak als een Jamie Oliver app gemaakt wordt. In tegenstelling tot de laatste keer dat ik enthousiast was over een blaadje, ben jij het deze keer ook met me eens dat de opmaak, het beeld en typografie van dit Luxemburgse tijdschrift echt sweet is.

Reality check: eerlijk gezegd vind ik de interviews saai. Die in het Engels dan, er staan ook een aantal Franstalige teksten in. Echt zo jammer, ze doen zoals de meeste hedendaagse kunst/cultuur boekjes en nemen zichzelf en hun onderwerpen erg serieus. Op zich niets mis mee, maar een beetje relativering of een afwijkende kijk en of vraagstelling zou prettig zijn.

Ik bedoel, hoe vaak kun je aan een kunstenaar vragen of hij een verhaal probeert te vertellen en of zijn woonomgeving zijn werk beïnvloedt? Dit kwam ik al in twee Nico-interviews tegen. Djeez.

Ach. Verder een prrrima mag. Mooie fotografie, papier, alles. Het verschijnt dit jaar maar één keer, dus als je iets moois voor je ogen wilt…

- Je haalt Nico bij Atheneum Nieuwscentrum -

Tweet Dit