Je hoeft geen muziekgeschiedenis gestudeerd te hebben om te horen dat de intelligente producer 9th Wonder is opgegroeid met Pete Rock, DJ Premier en J Dilla. Zijn geluid bevat alles wat goed was aan ‘90-’95 rap en is verslavend als de pop van dat verpakkingsmateriaal met luchtbolletjes. I houd van zijn muziek jongen.
Ondanks al die liefde was m’n hart koud in de periode dat Back To The Feature mixtape uitkwam (ed: djeez MonoBrow, je klinkt als een blanke koekebakker die iets te vaak naar Winne geluisterd heeft). Ik heb op dat ding geslapen als een Chihuahua op een strookje zon. (ed: ok, kappen nu met die corny lines!)
Zonde. Want holy C.R.A.P.! Back To The Feature is met voorsprong de beste mixtape van 2009 én 2010. Echt alleen maar goede, afwisselende tracks, lekker gemixed door Nick Catchdubs. De door Mark Ronson ontdekte Wale (spreek uit: woeahlé) rapt er vrolijk op los (jeweetwel, die gast die ooit op dat Justice liedje tekeerging) en krijgt bezoek van allemaal andere goede eh, rappers zoals Talib Kweli en blah blah:
(de kwaadkijkende man in het midden is de hoofdrolspeler van deze posting.)
MonoBrow x early nineties hip hap. Misschien wel de meest gelaagde combinatie sinds de uitvinding van de Kapsalon. Psychologen (of hoe heten die mensen die vragen hoe het met je gaat) zeggen dat je muzieksmaak zich rond je twintigste uitkristalliseert. Dus als je ouder wordt is het lastig om je smaak te veranderen.
Ik kan me hier wel iets bij voorstellen. Als snotje luisterde ik naar Bad Religion, Ramones, Kool Moe Dee, en de Jungle Brothers, om maar wat te noemen. Allemaal muziek en genres die ik nog steeds hard vind. Met als gevolg dat je hier op MonoBrow regelmatig dingen voor je dijen krijgt die niet bepaald nieuw zijn.
OF TOCH! Ik geloof er namelijk niets van dat jij INI (spreek uit: eye en eye) al kent.
Zijn album Center of Attention zou in ‘95 uitgebracht worden door Elektra, die besloten dit alleen op het laatste moment niet te doen. Gevolg: de plaat werd de meest gebootlegde like, ever. Uiteindelijk is het album in 2003 alsnog uitgekomen.
Het fijne van Center of Attention is dat het volledig door Pete Rock geproduceerd is. Dat betekent dat je schatje niet gaat miepen of die rotmuziek alsjeblieft uitmag als je even lekker in je huiskamer wilt bobben met je hoofd.
Klassiek materiaal dus. Helemaal omdat de rustige, vriendelijke Pete Rock in het nummer Fakin’ Jax (eerste verse) lekker tekeer gaat tegen zijn voormalige partner in crime CL Smooth en laat weten wat hij van het verloop van de breakup tussen deze twee legendes vindt.
Via een CLASSIC beat van Premier kwam ik terecht bij een trackje van Pete Rock. De sample die hierin gebruikt wordt kwam me bekend voor:
Pete Rock – Just A Word Or Two
No shit Sherlock, die ken je nog van:
Deze New Yorkers zaten op het label Wild Pitch waar ook Main Source, O.C. en andere onbekende rapperts zoals Lord Finesse en Ultra Magnetic MC’s getekend hadden.
Het album School Of Hardknocks heb ik volledig turquoise gedraaid in ‘92. Totdat ik een paar jaar later geld nodig had en veertig rap-cd’s inruilde voor cash waarmee ik videogames kocht die ik natuurlijk later allemaal weer voor weinig verpatst heb. Zucht.
Gelukkig kan ik dit doen: Wild Pitch
Lachen: Run DMC had rond ‘93 een bescheiden hitje (opportunistische hitjes zijn veel erger: hai, ik ben nu even in Nederland op de radio, kansloos, maar goed voor m’n Europese roll out, zodat ik straks opgepikt word door Duitse pluggers, dat is veel lucratiever) in Nederland met het door Pete Rock geproduceerde Down With The King.
En dat er dan serieus op Radio 3 ofzo gediscussiëerd werd wat de rapperts uit NYC toch tegen de monarchie hebben. Haha.
Anyhoo. Ik haat mensenmasssa’s, maar deze flyer van Raphaël met al die demonstratieverwijzingen, die lukt het misschien me over te halen tussen al die dronken Deventenaren te doen alsof ik het naar m’n zin heb.
Kippenvel. Reportage over Pietje Rock en z’n nieuwe album NY’s Finest.
(26 februari in de shops!)
Hier nog even een optreden (bij Top Of The Pops?) van PE waarbij ze Pete’s remix van Shut Em Down laten horen.
Ok. Kappen nou met die neppe zomer. Vanaf vandaag doen we gewoon net alsof het mooi weer is. Daarom krijg je die lekkere muziekies voor je kiezen. Edit: het is mooi weer, haha!
Eentje voor die Wakker Worden En Je Slapende Schatje Een Zoen Op D’r/Z’n Boven De Deken Uitstekende Schouder Geven-vibe:
Eentje voor die Zes Uur Klaar Met Werken Alles Is Mogelijk Ga M’n Vrienden Weer zien-vibe:
Large Professor & Pete Rock – Out Da Box
Eentje voor die Naar De Tyfus Met Een Glas Vodka In Je Handen-vibe:
T.I. vs Nirvana – What You Know About It
Inderdaad. Even geen hipster electro vandaag want MonoBrow is op die macho tip. Kijk ‘m gaan!
Eindelijk iemand die snapt dat wapens niet alleen bad mmmkay zijn. Liza Koifman (24, St. Petersburg) is dan ook lekker bezig. Sinds ze hier in Amsterdam hangt heeft ze de opleiding production design op de Filmacademie gedaan en maakt ze mooie shit als visual conceptualist (jaja) voor die boys van OntFront. Of, zoals Tomas van OF het zegt: ‘deze chick rockt echt fokking hard. Van kledingontwerp, styling, hair & make up tot decor-ontwerp: haar steelo is altijd kersfresh.’ En nu dus ook sieraden. Check haar Gun Jewelry hier in de stad: STUDIOshop, Sint Nicolaasstraat 38.
Vergeet Jane en Kiki, vriendinnen sinds de zandbak. Het is nu all about J-ass & K-ass. Sinds de twee blonde ex-klassevertegenwoordigsters/padvindsters ophookten met Bram waardoor Malle Pietje en de Bimbo’s een feit was, is alles horny, hard & heavy. En donderdag zitten ze bij De Wereld Draait Door. Geen tv? Dan check je ze gewoon binnenkort in de BG tijdens Club Filth.
©